Når pandemien er over oss, skal vi sjølvsagt søkja den beste vitskaplege kunnskapen. Men dei politiske og eksistensielle vala må vi sjølve ta ansvar for.

Ein av grunnane til at verda er så dårleg budd på koronakrisa, er eit styringsprinsipp frå japansk bilindustri. Da store varelager gjekk av moten, svekte det beredskapen.

Aukande motstand mot vindkraftverk har ført til at europeiske land strammar inn vindkraft­reguleringar og konsesjonsvilkår. Enkelte land har frå før strengare reglar enn Noreg.

Det norske samfunnet har på imponerande vis følgt opp råda og instruksane frå regjeringa for å hindra spreiing av koronaviruset, mykje takk vera stor tillit mellom styrande og styrte, eit avgjerande kjenneteikn ved eit godt demokrati.

Legemiddelmangel er ikkje noko som kom med koronakrisa. Dei siste åra har meldingane om mangel på viktige medisinar kome stadig tettare i det norske helsevesenet.

Denne krisa kjem EU og USA og Storbritannia til å finansiera gjennom å trykkja pengar. Noreg må diverre selja delar av Oljefondet.

Då eg mest hadde tenkt at dette var den sekulære verdas siger over religionen, kom det ei spektakulær framsyning frå Roma.

ARRABA: Me laga maten frå botnen av – kjøpte eit levande lam, fekk det slakta og flådd, og steikt i sin eigen magesekk. Det smakte påske. 

Meldinga frå norske styresmakter til nordmenn i utlandet om å koma heim
snarast råd, er ikkje lett å fylgja når verda stengjer ned og grenser vert lukka.

Åtte år etter at han sist gav ut eigne songar, gjev Bob Dylan no ut ein ukjend ballade om mordet på president John F. Kennedy i 1963. Kvifor nett no, vert det spurt. Som andre musikarar har Dylan fått ledig tid. I dag skulle han etter planen hatt fyrste kviledag på ein fire vekers konsertserie i Japan – avlyst på grunn av virusepidemien. 

– Kanskje er det ikkje så dumt å kjenne seg litt ansvarslaus som kritikar, seier «Årets kritikar», Eivind Myklebust.