To norske band viser at KI-musikken som Nicolai Tangen likar, ikkje strekk til.

I eit podkastintervju med Nicolai Tangen i Aftenposten får ein vite at oljefondssjefen legg seg ein stad rundt ni om kvelden, men er tilsvarande tidleg oppe om morgonen. Då er naturen finare, rolegare, og det er ikkje så mykje folk.

Intervjuet har vore mykje omtala, mellom anna av Monica Goksøyr her i Dag og Tid. Etter ei lang hylling av kunstig intelligens fortel nemleg Tangen at han følgjer Spotify si innstilling for stemningsmusikk eller artistspesifikk musikk, der han som oftast høyrer på «no skal eg lage middag»-musikk. Det betyr ikkje noko for han om det er KI som har laga musikken. Ein må sjå på resultatet, seier Tangen. Er det bra, er det bra. Han gir blaffen i kven som har laga det. Det gjeld kunst òg.

Men er ikkje poenget med musikk eller kunst at det finst eit levd liv eller ei meining bak, undrar journalisten. Ikkje all kunst fangar noko, svarar Tangen. Journalisten meiner likevel at KI-musikken høyrest flatare ut. Det er førebels, seier Tangen. Det kjem til å endre seg.

Dette er same mannen som i 2019 brukte 9 millionar kroner på å sende ein gjeng ein kan kalle norske samfunnstoppar til USA, der dei mellom anna fekk intimkonsert med den britiske artisten Sting.

Mange, særleg musikkmeldarar, vil hevde at skilnaden på Sting og KI-musikk ikkje er den heilt store. Då gløymer dei at den tidlegare The Police-sjefen faktisk har skrive ein god del poplåtar med merkelege takt-artar, noko KI framleis ikkje er særleg god på. Til dømes «I Hung My Head», ein låt i 9/8-takt. Johnny Cash såg ikkje heilt poenget då han tolka låten i meir ordinær 4/4-takt i 2002. Ordinær og 4/4 er heller ikkje heilt presise ord om fleire norske album som fyller 25 år i 2026. Quiet Is the New Loud av Kings of Convenience synte til dømes den same utfordringa som a-ha møtte då dei skulle få internasjonal suksess. Dei måtte via eit plateselskap i utlandet.

Debuten var dessutan noko så uvanleg som eit album som vart merkelapp for ein heil sjanger av stille gitarmusikk. Han lærte òg konsertpublikum ei ferdigheit få hadde trent på: å halde kjeft.

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

E-postadressa di

Eg godtek vilkåra

Eller kjøp eit anna abonnement

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare