Lett å velje vekk

Eit lite menneske som skal lære å ete. Vegen vekk frå mjølk, frå å suge, til å ete, smake, tygge, svelgje – eit lite mirakel kvar gong, og ikkje noko lite ansvar for mange: Kva mat gjev vi?

Diskusjonen finst alt. Ikkje minst er han ein del av diskusjonen kring ultraprosessert mat, fordi mykje babymat er nettopp det: laga av næringsstoff som er plukka frå kvarandre og sette saman att for å gje den «optimale» starten. Sunnast, lettast, mest velsmakande, tryggast – det er mange val å ta og mange røyster å lytte til.

Helsevesenet seier ein ting, forskinga, influensarane og forståsegpåarane noko anna, barnet kanskje (mest truleg) noko heilt anna, lommeboka har si røyst i røyndommen, og kva med magekjensla til foreldra midt oppi det heile?

Det går an å seie at vi har gjort det unødvendig vanskeleg. Men noko er i alle fall temmeleg lett å velje vekk.

Forsvinn fort

Heile kategorien er temmeleg ny. Vi skal ikkje gå mange år attende før ingen hadde høyrt om «barnematsnacks». Men no er den tida over.