Kritikaren – kunstnaren sin beste venn?

Alt frå forlag til museum kan rose sitt eige produkt opp i skyene, og du kan bruke pengar på reklame, men ingenting trumfar andre sin ros, gjerne av ein kulturmeldar med god kunnskap og integritet. Ein meldar treng i tillegg evna til å stå i den skitstormen det kan vere å komme med kritiske innspel. Eitt eksempel er diskusjonen som oppstod blant både kritikarar og filminteresserte når den no Oscar-vinnande filmen Affeksjonsverdi fekk sprikande kritikk. Diskusjonen var forfriskande på mange vis, men avslørte også at enkelte hevdar at det finst ein «rett» måte å oppleve kunst og kultur på. 

I Stavanger har me no fått introdusert endå ei løysing: å ikkje meine noko som helst.

Originalt konsept

Måndag denne veka dukka den kanadiskfødde kunsthistorikaren og kunstkritikaren Lori Waxman opp på Sølvberget, Stavangers bibliotek og kulturhus, for å skrive live kunstkritikk i ein maraton på ti tekstar per dag, over tre dagar. Bak invitasjonen står Stavanger kunstmuseum og Stavanger Aftenblad, støtta av Stavanger kommune. Arrangementet er gratis for utøvarane, som er heile 30 stykke. Det er ingen krav om at du må vere profesjonell kunstnar, tvert om, her gjeld det å vere først til mølla. 

Nettpublikasjonen CAS, Contemporary Art Stavanger, har intervjua Waxman, som fortel at idéen kom då ho såg at mange kunstnarvennar aldri fekk omtale i media. Resultatet er eit originalt konsept der kritikar og kunstnar samarbeider. Tanken er ifølgje Waxman å avmystifisere praksisen til kritikaren og gjere kunstkritikk meir demokratisk. Kanskje ei forfriskande tilnærming? 

Var det alt?

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

E-postadressa di

Eg godtek vilkåra

Eller kjøp eit anna abonnement

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare