Negativ sosial kontroll og æreskultur

Gjennom fleire år har nokre av oss arbeidd for å setje søkjelys på negativ sosial kontroll og æreskultur, og dessutan dei utfordringane desse fenomena fører til i Noreg. Slike tema vekkjer ofte sterke kjensler i ålmenta og angår mange på ulike måtar.

Problemstillingane rundt negativ sosial kontroll og æreskultur har gitt opphav til krevjande debattar med mange usaklege kommentarar. For nokre har det kosta mykje å delta i samfunnsdebatten, og nokre har valt å trekkje seg ut. Det er mentalt krevjande for dei fleste å stå i den eine stormen etter den andre.

Nokre politiske aktørar i Noreg nektar å erkjenne dei utfordringane æreskultur fører med seg. I staden har fleire vore meir opptekne av å motverke innvandrarkritiske røyster. Fokuset deira har vore å unngå å gi desse røystene rett. Dette har fått konsekvensar for samfunnsdebatten, sidan nokre personar blir stempla som rasistar eller islamofobe. Slike merkelappar bidreg til at ein ikkje lyttar til dei som faktisk er offer for æreskultur, og deira erfaringar blir difor ikkje tekne på alvor.

Denne usemja skapar eit spenningsfelt i samfunnsdebatten, der ulike erfaringar og synspunkt bryt mot kvarandre. Når nokre tek opp integreringsutfordringar, møter dei motførestillingar frå dei som meiner situasjonen er i ferd med å bli betre, og at ein ikkje må stigmatisere minoritetar.

Nokre påstår at alle utfordringane med integrering handlar om fattigdom og overfylte husvære, og at samfunnet har skulda for alt, i staden for å stille krav til dei det gjeld.

I seinare tid har det vore mykje merksemd rundt ungdomskriminalitet. Situasjonen er alvorleg: Barn blir rekrutterte av såkalla svenske kriminelle. Dette illustrerer kor alvorlege samfunnsutfordringane har blitt, og kor viktig det er å ta tak i dei. Likevel ser ein ofte at den offentlege samtalen ikkje tek opp dei reelle utfordringane, men i staden fokuserer på tronge butilhøve og fattigdom. Sjølv om dette er ein del av problemet, blir ein ikkje kriminell på grunn av fattigdom og for små husvære.

Kulturelle og religiøse utfordringar i tillegg til ansvaret til foreldra blir ofte gløymde. Det blir stilt fleire krav til det norske samfunnet enn til foreldra til dei det gjeld, og ein vil ikkje innsjå at dette er ein del av årsaka til integreringsutfordringane vi har i Noreg. Her må ein ta omsyn til kulturforskjellar og kva slags oppseding ungdommen har fått heime. I mange heimar er det mykje vald og undertrykking.

La oss ta debatten om alvoret i utfordringane vi har med integrering i Noreg. Det fleirkulturelle Noreg toler kritikk – la oss diskutere utan å stemple meiningsmotstandarar som rasistar.