Dialektarroganse?
Språk
Som eit apropos til Christian Borchs utfall mot dialektbruk i NRK og Johan Vaas kommentar til dette i siste Dag og Tid, kom eg på ei sann og søt historie frå studietida mi i Bergen på 1960-talet, fortald til meg av ein medstudent frå ytre Sunnmøre ein stad. La oss kalle henne Gerd, for det er det ho heiter.
Ein dag besøkte Gerd det velrenommerte, noble og erkebergenske varemagasinet Sundt. Ærendet var om lag slik, sannsynlegvis formidla på ein lett begripeleg dialekt frå ytre Sunnmøre: «Ej skulle gjerne sett om dåkke he svarte hanska.» Den unge kvinnelege ekspeditøren ser lenge på henne med store og uforståande kalveauge. Gerd ein gong til, kanskje litt oppgitt: «Ej lurte berre på om ej fær kjøpt svarte hanska her!» Etter ei tagal stund breier det seg eit stort smil over ansiktet til ekspeditøren, nesten som når sola tittar over Ulrikens topp, og ut kjem det: «Å giiid, er det sort De mener…?»
Til historia høyrer at Gerd brått snudde ryggen til dette bergenske dialektvidsynet. Om ho hamna ute på Strilalandet for å få tak i svarte hanskar, det veit eg ikkje.
Er du abonnent? Logg på her for å lese vidare.
Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding
kr 99 for dei fyrste to månadene.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.
Ønskjer du å delta i debatten? Då kan du sende innlegget ditt til ordskifte@dagogtid.no
Språk
Som eit apropos til Christian Borchs utfall mot dialektbruk i NRK og Johan Vaas kommentar til dette i siste Dag og Tid, kom eg på ei sann og søt historie frå studietida mi i Bergen på 1960-talet, fortald til meg av ein medstudent frå ytre Sunnmøre ein stad. La oss kalle henne Gerd, for det er det ho heiter.
Ein dag besøkte Gerd det velrenommerte, noble og erkebergenske varemagasinet Sundt. Ærendet var om lag slik, sannsynlegvis formidla på ein lett begripeleg dialekt frå ytre Sunnmøre: «Ej skulle gjerne sett om dåkke he svarte hanska.» Den unge kvinnelege ekspeditøren ser lenge på henne med store og uforståande kalveauge. Gerd ein gong til, kanskje litt oppgitt: «Ej lurte berre på om ej fær kjøpt svarte hanska her!» Etter ei tagal stund breier det seg eit stort smil over ansiktet til ekspeditøren, nesten som når sola tittar over Ulrikens topp, og ut kjem det: «Å giiid, er det sort De mener…?»
Til historia høyrer at Gerd brått snudde ryggen til dette bergenske dialektvidsynet. Om ho hamna ute på Strilalandet for å få tak i svarte hanskar, det veit eg ikkje.