Vilt bra

Året er 1977, det er karnevalstid i Brasil, og professor Marcelo, alias Armando (Moura), vender tilbake til heimbyen Recife, der den vesle sonen bur saman med morfaren, herr Alexandre (Francisco), etter at mora, kona til Marcelo, er død.

Men døydde ho av naturlege årsaker? Det er maktkamp i regimet Brasil, og Marcelo står midt oppi det. Mens han ventar på å få forlata landet, bur han under skjult identitet i huset til dona Sebastiana. Spørsmålet er kor godt skjult han eigentleg er.

Det skjer og skjer

Ei gul boble rullar inn på ein aude bensinstasjon i eit ørkenliknande landskap. På bakken ligg eit lik halvvegs dekt av pappkartong. Mannen som driv bensinstasjonen, seier han har ringt politiet for fleire dagar sidan. Ein mann som ser ut som Che Guevara, går ut av bilen, det er Marcelo, han held seg for nasen, og inn susar ein skranglete politibil, som ikkje skal undersøka liket, dei skal sjå om Marcelo har narkotika i bilen.

Kor mange minutt har gått? Fem? Då er det to og ein halv time igjen, minst like innhaldsrike og filmatisk slåande. Filteret kunne ikkje vore meir syttitals, gul er den varmaste fargen, og den går igjen på bil etter bil.

Lysporet går frå brasiliansk samba til Donna Summer og Chicago, men stemninga er langt frå easy listening. Wagner Moura slentrar gjennom filmen, men han osar nervøsitet – og med god grunn, for inn frå sidelinja kjem leigemordarane som følgjer hakk i hæl. Kor lang tid har det gått no? Eit kvarter? Eg blir sveitt. Og det held heilt til mål, om nokon skulle lura.

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

E-postadressa di

Eg godtek vilkåra

Eller kjøp eit anna abonnement

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare