JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

TeaterMeldingar

Slik kan teater også vere

An Oak Tree er ei framsyning om livet og teateret som du kanskje aldri har sett det før.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Vidar Magnussen og Tim Crouch på scena i Bergen.

Vidar Magnussen og Tim Crouch på scena i Bergen.

Foto: Thor Brødreskift

Vidar Magnussen og Tim Crouch på scena i Bergen.

Vidar Magnussen og Tim Crouch på scena i Bergen.

Foto: Thor Brødreskift

1824
20240531
1824
20240531

Festspillene i Bergen / Den Nationale Scene, Teater­kjelleren

Tim Crouch:

An Oak Tree

Med Tim Crouch og Vidar Magnussen

Dette stykket har berre to roller. Den eine speler forfattaren sjølv, den andre rolla er det kvar kveld ein ny skodespelar som trer inn i. Og premissen for den andre er at han/ho ikkje kjenner teksten og heller ikkje på førehand får vite korleis rolla er. Ein sentral føresetnad for tradisjonell teaterkunst er altså broten.

Forfattaren speler sjølv ein 60 år gammal psykolog og hypnotisør som har komme i skade for å køyre på og drepe ei ung kvinne. «Motparten» er den sørgjande faren til denne kvinna. I framsyninga eg såg, var det ein litt forvirra og utrygg Vidar Magnussen som hadde den andre rolla. Undervegs fekk han instruksjonar og replikkar, skriftleg eller «på øyret», som han skulle følgje.

Det blei ei uvanleg teateroppleving, der det uvanlege likevel ikkje fekk skyggje for eit djupare innhald om tap, sorg og skuldkjensle, men også om ordets kraft og kva teater også kan vere. Ikkje berre vil ein som publikummar vite korleis det heile utviklar seg og endar; eit ekstra moment er å sjå korleis den gjestande skodespelaren taklar oppgåva si, korleis han responderer på signala han får, korleis han evnar å improvisere og spele med i det dramaet han heilt uførebudd blir kasta inn i.

Vidar Magnussen heldt si kjende «steinansikt»-maske gjennom heile framsyninga. Kanskje fordi han var usikker på kva som ville komme, og fordi kommunikasjonen mellom dei to ikkje var særleg god? Men måtte han kviskre nesten heile tida? Eg trur det var mange som ikkje fekk med seg så mykje av det han sa, og som ikkje fekk oppleve kva ei slik framsyning kan vere på sitt beste.

 Jan H. Landro

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Festspillene i Bergen / Den Nationale Scene, Teater­kjelleren

Tim Crouch:

An Oak Tree

Med Tim Crouch og Vidar Magnussen

Dette stykket har berre to roller. Den eine speler forfattaren sjølv, den andre rolla er det kvar kveld ein ny skodespelar som trer inn i. Og premissen for den andre er at han/ho ikkje kjenner teksten og heller ikkje på førehand får vite korleis rolla er. Ein sentral føresetnad for tradisjonell teaterkunst er altså broten.

Forfattaren speler sjølv ein 60 år gammal psykolog og hypnotisør som har komme i skade for å køyre på og drepe ei ung kvinne. «Motparten» er den sørgjande faren til denne kvinna. I framsyninga eg såg, var det ein litt forvirra og utrygg Vidar Magnussen som hadde den andre rolla. Undervegs fekk han instruksjonar og replikkar, skriftleg eller «på øyret», som han skulle følgje.

Det blei ei uvanleg teateroppleving, der det uvanlege likevel ikkje fekk skyggje for eit djupare innhald om tap, sorg og skuldkjensle, men også om ordets kraft og kva teater også kan vere. Ikkje berre vil ein som publikummar vite korleis det heile utviklar seg og endar; eit ekstra moment er å sjå korleis den gjestande skodespelaren taklar oppgåva si, korleis han responderer på signala han får, korleis han evnar å improvisere og spele med i det dramaet han heilt uførebudd blir kasta inn i.

Vidar Magnussen heldt si kjende «steinansikt»-maske gjennom heile framsyninga. Kanskje fordi han var usikker på kva som ville komme, og fordi kommunikasjonen mellom dei to ikkje var særleg god? Men måtte han kviskre nesten heile tida? Eg trur det var mange som ikkje fekk med seg så mykje av det han sa, og som ikkje fekk oppleve kva ei slik framsyning kan vere på sitt beste.

 Jan H. Landro

Emneknaggar

Fleire artiklar

I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

Foto: Toby Melville / Reuters / NTB

Samfunn

Røyster tel, valsystemet avgjer

Ikkje mange fleire britar røysta Labour i Storbritannia i år enn i 2019. Men røystene fordelte seg annleis. Det gav eit maktskifte.

Bernt Hagtvet
I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

Foto: Toby Melville / Reuters / NTB

Samfunn

Røyster tel, valsystemet avgjer

Ikkje mange fleire britar røysta Labour i Storbritannia i år enn i 2019. Men røystene fordelte seg annleis. Det gav eit maktskifte.

Bernt Hagtvet
Slik er byen Roma teikna i Nürnberg-krønika.

Slik er byen Roma teikna i Nürnberg-krønika.

Foto: Terje Tøgard / Orfeus

BokMeldingar
Gjert Vestrheim

Ein milepåle i europeisk bokhistorie

Hartmann Schedels verdshistorie, som vart trykt i Nürnberg i 1493, er mor til alle salongbordbøker.

Jubileumsfeiring for Kristenretten på Moster i år.

Jubileumsfeiring for Kristenretten på Moster i år.

Foto: Silje Katrine Robinson / NTB

Ordskifte
Eivor Andersen Oftestad

Fordommar på leseglasa

Det finst sjølvsagt nestekjærleik både i andre kulturar enn den kristne og hos folk som «ikkje trur» at mennesket er skapt i Guds bilete.

Gunnar Stubseid.

Gunnar Stubseid.

Foto: Stubseid.no

MinneordSamfunn
Hallvard T. Bjørgum

Gunnar Stubseid

(1948­–2024)

Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Foto: Julie Pike / Gyldendal

LitteraturKultur

Djupdykk i den digitaliserte litteraturen

Er det rett at kvinnelege forfattarar nyttar fleire adjektiv enn mannlege kollegaer? Eller superlativ? Kva med bannord? Kven er «Den norske Hemingway»?

Jan H. Landro
Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Foto: Julie Pike / Gyldendal

LitteraturKultur

Djupdykk i den digitaliserte litteraturen

Er det rett at kvinnelege forfattarar nyttar fleire adjektiv enn mannlege kollegaer? Eller superlativ? Kva med bannord? Kven er «Den norske Hemingway»?

Jan H. Landro

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis