JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

TeaterMeldingar

Politivald som «True Crime» og underhaldning

Politi! fungerer betre som komedie og farse enn som objektiv sanningssøking.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Kasper Skovli Botnen, Sigmund Njøs Hovind og Reidun Melvær Berge står på scenen i framsyninga.

Kasper Skovli Botnen, Sigmund Njøs Hovind og Reidun Melvær Berge står på scenen i framsyninga.

Foto: Andreas Roksvåg

Kasper Skovli Botnen, Sigmund Njøs Hovind og Reidun Melvær Berge står på scenen i framsyninga.

Kasper Skovli Botnen, Sigmund Njøs Hovind og Reidun Melvær Berge står på scenen i framsyninga.

Foto: Andreas Roksvåg

3408
20240209
3408
20240209

Det Vestnorske Teateret,
Hovudscenen

Aslak Moe:

Politi! Ein trilogi om politiet i Bergen. Del 1: 1970–1990

Regi: Aslak Moe
Scenografi og kostymedesign: Mari Hesjedal

«True Crime» har forfattar og regissør Aslak Moe kalla dette prosjektet. Crime er det absolutt, men å vite kva som er sanning og løgn i historia om politivald i Bergen på 1970-talet, er nærmast uråd.

Her står ulike versjonar, ulike miljø, ulike fagfelt og ulike rettsinstansar steilt mot kvarandre. Om denne saka er det skrive bøker, laga dramatikk, produsert tjukke rapportar og haugevis med artiklar, der det eine slår det andre i hel. Viljen til å komme kvarandre i møte finst ikkje. Sjølv om Bergen politikammer blei frikjent då Oslopolitiet etterforska saka, måtte det same kammeret finne seg i at Høgsterett sådde tvil om truverdet til både kammeret og tenestemennene der.

Denne suppa har Aslak Moe og teateret laga komedie av. Reidun Melvær Berge, Kasper Skovli Botnen og Sigmund Njøs Hovind speler 23 roller og to aviser (!) i det som er første del av trilogien. Dei fleste personane i stykket er historiske. Vi møter jusstudent Gunnar Nordhus og jurist og sosiolog Edvard Vogt – dei som hevda at det var om lag 360 tilfelle av politivald i Bergen kvart år. Også fleire politimeistrar, juristar, journalistar, aktivistar, påståtte valdsoffer og bergensaviser er med.

Neste del kjem hausten 2025 og tek føre seg 1990-talet, så vil den siste delen gå nærare inn på einskildsaker frå det same tiåret.

Einøygd

Det den første episoden får tydeleg fram, er nettopp kor vanskeleg det er å tru på det vi får høyre. «Politivaldforskarane» Nordhus og Vogt verkar like einøygde i det kritiske arbeidet sitt som politiet og støttespelarane deira er i sine totalt avvisande haldningar.

Denne framsyninga skal gi eit tilnærma objektivt bilete av problematikken, men eg trur at valet av komedieforma står i vegen for ein slik ambisjon. Komedien inviterer til farse, og det er især somme av polititoppane som blir kraftig karikerte.

Ironisk avstand

No kan ein rett nok hevde at den heilt sentrale personen, politiinspektør Carl Mentz Rynning-Tønnesen, med ridestøvlar og pisk og si ikoniske utsegn om at ein kan ikkje lage omelett utan å knuse nokre egg, var ein farsefigur i seg sjølv. Men også politimeister Müller og dei to polititillitsvalde kjem noko dårlegare ut av det enn «motparten».

At Edvard Vogt blir skildra som litt naiv og Nordhus som ikkje spesielt seriøs, ligg vel ikkje så langt frå det biletet mange danna seg den tida saka var framme i allmenta. Hovudsaka er at båe sider av den kompliserte saka kjem tydeleg fram.

Ved å lage byen som ein peparkakebakgrunn med peparkakemenneske fekk framsyninga også fram den ironiske avstanden til Bergen, «Byen som er ein idé», «ei felles førestelling, større enn røyndommen», «byen som til ei kvar tid er under angrep», som det blir sagt i opninga. Med enkle grep veksla dei tre medverkande kjapt og godt mellom ulike karakterar og hadde heile tida full kontroll over «menasjeriet» dei skulle gi liv til.

Som teater er Politi! ikkje spesielt minneverdig, men det fungerer bra som komedie og gir ein opplysande repetisjon av ei sak som etter femti år framleis rir politiet i Bergen.

Jan H. Landro

Jan H. Landro er forfattar, journalist og fast teatermeldar i Dag og Tid.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Det Vestnorske Teateret,
Hovudscenen

Aslak Moe:

Politi! Ein trilogi om politiet i Bergen. Del 1: 1970–1990

Regi: Aslak Moe
Scenografi og kostymedesign: Mari Hesjedal

«True Crime» har forfattar og regissør Aslak Moe kalla dette prosjektet. Crime er det absolutt, men å vite kva som er sanning og løgn i historia om politivald i Bergen på 1970-talet, er nærmast uråd.

Her står ulike versjonar, ulike miljø, ulike fagfelt og ulike rettsinstansar steilt mot kvarandre. Om denne saka er det skrive bøker, laga dramatikk, produsert tjukke rapportar og haugevis med artiklar, der det eine slår det andre i hel. Viljen til å komme kvarandre i møte finst ikkje. Sjølv om Bergen politikammer blei frikjent då Oslopolitiet etterforska saka, måtte det same kammeret finne seg i at Høgsterett sådde tvil om truverdet til både kammeret og tenestemennene der.

Denne suppa har Aslak Moe og teateret laga komedie av. Reidun Melvær Berge, Kasper Skovli Botnen og Sigmund Njøs Hovind speler 23 roller og to aviser (!) i det som er første del av trilogien. Dei fleste personane i stykket er historiske. Vi møter jusstudent Gunnar Nordhus og jurist og sosiolog Edvard Vogt – dei som hevda at det var om lag 360 tilfelle av politivald i Bergen kvart år. Også fleire politimeistrar, juristar, journalistar, aktivistar, påståtte valdsoffer og bergensaviser er med.

Neste del kjem hausten 2025 og tek føre seg 1990-talet, så vil den siste delen gå nærare inn på einskildsaker frå det same tiåret.

Einøygd

Det den første episoden får tydeleg fram, er nettopp kor vanskeleg det er å tru på det vi får høyre. «Politivaldforskarane» Nordhus og Vogt verkar like einøygde i det kritiske arbeidet sitt som politiet og støttespelarane deira er i sine totalt avvisande haldningar.

Denne framsyninga skal gi eit tilnærma objektivt bilete av problematikken, men eg trur at valet av komedieforma står i vegen for ein slik ambisjon. Komedien inviterer til farse, og det er især somme av polititoppane som blir kraftig karikerte.

Ironisk avstand

No kan ein rett nok hevde at den heilt sentrale personen, politiinspektør Carl Mentz Rynning-Tønnesen, med ridestøvlar og pisk og si ikoniske utsegn om at ein kan ikkje lage omelett utan å knuse nokre egg, var ein farsefigur i seg sjølv. Men også politimeister Müller og dei to polititillitsvalde kjem noko dårlegare ut av det enn «motparten».

At Edvard Vogt blir skildra som litt naiv og Nordhus som ikkje spesielt seriøs, ligg vel ikkje så langt frå det biletet mange danna seg den tida saka var framme i allmenta. Hovudsaka er at båe sider av den kompliserte saka kjem tydeleg fram.

Ved å lage byen som ein peparkakebakgrunn med peparkakemenneske fekk framsyninga også fram den ironiske avstanden til Bergen, «Byen som er ein idé», «ei felles førestelling, større enn røyndommen», «byen som til ei kvar tid er under angrep», som det blir sagt i opninga. Med enkle grep veksla dei tre medverkande kjapt og godt mellom ulike karakterar og hadde heile tida full kontroll over «menasjeriet» dei skulle gi liv til.

Som teater er Politi! ikkje spesielt minneverdig, men det fungerer bra som komedie og gir ein opplysande repetisjon av ei sak som etter femti år framleis rir politiet i Bergen.

Jan H. Landro

Jan H. Landro er forfattar, journalist og fast teatermeldar i Dag og Tid.

Emneknaggar

Fleire artiklar

Forsvarsminister Bjørn Arild Gram er på turné for å fortelje om langtidsmeldinga for Forsvaret. Her besøkjer han ubåten «KMN Utvær» i Bergen 10. april.

Forsvarsminister Bjørn Arild Gram er på turné for å fortelje om langtidsmeldinga for Forsvaret. Her besøkjer han ubåten «KMN Utvær» i Bergen 10. april.

Foto: Paul S. Amundsen / NTB

ForsvarSamfunn

Vil ruste opp ei lekk skute

Regjeringa lovar eit historisk forsvarsløft. I dag slit Forsvaret med å halde på mannskapet som alt er der.

Per Anders Todal
Forsvarsminister Bjørn Arild Gram er på turné for å fortelje om langtidsmeldinga for Forsvaret. Her besøkjer han ubåten «KMN Utvær» i Bergen 10. april.

Forsvarsminister Bjørn Arild Gram er på turné for å fortelje om langtidsmeldinga for Forsvaret. Her besøkjer han ubåten «KMN Utvær» i Bergen 10. april.

Foto: Paul S. Amundsen / NTB

ForsvarSamfunn

Vil ruste opp ei lekk skute

Regjeringa lovar eit historisk forsvarsløft. I dag slit Forsvaret med å halde på mannskapet som alt er der.

Per Anders Todal
Tore Pryser har skrive boka "Samarbeid, tilpasning og motstand. Mer svik og gråsoner". Delar av innhaldet vekkjer debatt.

Tore Pryser har skrive boka "Samarbeid, tilpasning og motstand. Mer svik og gråsoner". Delar av innhaldet vekkjer debatt.

Foto via Wikimedia Commons

Ordskifte
Bjørn Skåret

Tore Pryser og Reidar Hedemann

Tore Pryser gjev nytt liv til ei «ikkje-sak» i boka Samarbeid, tilpasning og motstand.

Kjønnsfilosof Judith Butler

Kjønnsfilosof Judith Butler

Foto: Elliott Verdier / The New York Times / NTB

EssaySamfunn
Ida Lødemel Tvedt

Feltnotat frå kulturkrigane

Kjønnsdebatten har innteke hovudscena i internasjonal politikk. På veg for å intervjue verdas mest innflytelsesrike kjønnsfilosof, Judith Butler, forsøker eg å orientere meg i ein raskt ekspanderande konflikt. 

Erlend Skjetne er frå Melhus og arbeider med norskopplæring for innvandrarar, i tillegg tl å vere forfattar og fast skribent i Dag og Tid.

Erlend Skjetne er frå Melhus og arbeider med norskopplæring for innvandrarar, i tillegg tl å vere forfattar og fast skribent i Dag og Tid.

Foto: Leikny Havik Skjærseth

BokMeldingar
Kjetil Berthelsen

Med lånt lyre

Erlend Skjetne går i nærsynt dialog med Olav Nygard i Liv, eg har drukke.

Etter ein betre middag blei det jam i gardsrommet. Frå venstre Zala Zulu og Deko Ébongué.

Etter ein betre middag blei det jam i gardsrommet. Frå venstre Zala Zulu og Deko Ébongué.

ReportasjeFeature

Om å snuble inn i ein framand kultur

Vi hadde høyrt Manu Dibango spele under Mela-festivalen på Rådhusplassen i Oslo. Det var freistande å følgje sporet hans attende til Kamerun.

Øyvind Pharo
Etter ein betre middag blei det jam i gardsrommet. Frå venstre Zala Zulu og Deko Ébongué.

Etter ein betre middag blei det jam i gardsrommet. Frå venstre Zala Zulu og Deko Ébongué.

ReportasjeFeature

Om å snuble inn i ein framand kultur

Vi hadde høyrt Manu Dibango spele under Mela-festivalen på Rådhusplassen i Oslo. Det var freistande å følgje sporet hans attende til Kamerun.

Øyvind Pharo

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis