JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

Kunnskap

Pasta

Jau, ein kan verte dummare av ein tur på butikken.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Det treng ikkje byrje her, men om du vil, kan det det.

Det treng ikkje byrje her, men om du vil, kan det det.

Foto: Inra Dist / Wikimedia Commons

Det treng ikkje byrje her, men om du vil, kan det det.

Det treng ikkje byrje her, men om du vil, kan det det.

Foto: Inra Dist / Wikimedia Commons

3924
20200117
3924
20200117

Det byrjar med ei hand og ein kjøkkenbenk: Det er noko vakkert med det å slå mjøl rett på benken, som i mitt hovud helst bør vere av tre, lage ei grop i mjølet og slå egg ned i, og så, med fingrane, forsiktig fyrst, men så kraftigare, nærast dyppe mjølet ned i egget, drage egget opp i mjølet, blande med handa litt etter litt til du har ein deig. Og ikkje kva som helst slags deig heller, men ein som toler å verte valsa gong etter gong, tynnare og tynnare, utan å verken klistre seg eller smuldre opp. Ein tullar ikkje med slikt. Her krevst handlag og trening og meir enn godt med tid.

Fyrste stopp

Og her er fyrste staden det stoggar: Eg tar meg ikkje tid til å lage min eigen pasta. Det stoggar ein stad til òg, ved pastamaskina. Ho tar altfor stor plass til at eg kan rettferdiggjere å ha henne på kjøkkenet.

Likevel, pasta vil eg ha. Pasta er godt, det er snautt, det kan varierast i det uendelege og vere ein god måte å bruke restar på: mykje kan puttast i ein pastasaus.

Heldigvis treng ikkje pasta byrje med ein mjølhaug på ein kjøkkenbenk. Sjølv italienarar kjøper pasta i butikken – helst i tørka form, då, i det minste tradisjonelt, og dei har eigne pastasausar som høver til tørka pasta og andre som høver til fersk. Det treng ikkje du og eg tenke så hardt på. (Om vi synest det er interessant, må vi sjølvsagt få lov, det skadar jo ingen.) Vi kan seie oss nøgde med at vi i bytte mot ein rund, liten pengemynt, kan ta med oss ein stor pakke tørr pasta som vel heime på kjøkkenet etter berre nokre minutt i kokande, godt salta vatn vert forandra til mjuk, varm spagetti, makaroni, tagliatelle eller penne, alt etter kva det no var vi tok med oss heim att.

Eller kan vi det? Seie oss nøgde, altså? Ikkje om vi skal tru Bunnpris. Dei har nemleg byrja å selje ferdig kokt pasta.

Stopp igjen

Eg må berre innrømme det: Her veit eg ikkje heilt kor eg skal gå vidare. Ein ting er at det skrik i irritasjonsnervane: Var ikkje pasta meir enn lett og raskt nok frå før? Kva i alle dagar vert betre på kjøkkenet, med middagen og med livet med at det no finst ferdig kokt plastpakka penne i butikkhylla mi?

Men samstundes: Om det plagar meg, kan eg jo berre sjå ein annan veg, gå vidare, late vere å kjøpe det. Det er jo ikkje noko objektivt problem at det finst ferdig kokt pasta å få kjøpt, eller? Det må jo vere det, med noko som er tullete, meiner eg?

Vi får byrje med å klage på prisen. Sidan produktet vert marknadsført under merkelappen «Billig middag», skulle det vel eigentleg berre mangle – særleg sidan produktet langt frå er billeg: 20 kroner for 400 gram er kanskje ikkje særleg mykje, men du får lett eitt kilo tørr pasta til same prisen. Vatn og straumen det tek å koke pastaen, får du for monaleg mindre enn den andre tjuekroningen. Her er det altså pengar å spare, stikk i strid med kva produsenten og kjøpmannen og grossisten og kjeda vil ha deg til å tru. Du kan altså risikere å verte lurt. Og det er reint objektivt litt dumt.

Det er òg ganske objektivt litt dumt å ikkje lære seg å koke pasta, rett og slett fordi det er ganske lett. Det skal mykje til å salte for mykje, til dømes, og tilvisingane for koketid på pakken er temmeleg nøyaktige, og no har kvar og ein av oss nedteljingsur på mobiltelefonen. Vil vi ha det annleis, eller litt ekstra moro, kan vi bruke tipset vi – i det minste eg – lærte i heimkunnskapen på barneskulen: Spagettien er ferdig når han heng fast på veggen. Ta opp eit strå eller to, kast dei på veggen, vert dei hengande, er middagen klar.

Matbransjen er rask til å seie at han berre gjer som vi forbrukarar seier, berre snur seg etter vår kappe, produserer det vi vil ha. Lat oss difor syne dei at vi ikkje er dumme.

Kjøper eg ferdigkokt pasta på Bunnpris? Nei takk, eg lèt skjegget i postkassa tilhøyre produsenten og tek heller med meg ein pose tørr pasta eg kokar heime.

Siri Helle

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Det byrjar med ei hand og ein kjøkkenbenk: Det er noko vakkert med det å slå mjøl rett på benken, som i mitt hovud helst bør vere av tre, lage ei grop i mjølet og slå egg ned i, og så, med fingrane, forsiktig fyrst, men så kraftigare, nærast dyppe mjølet ned i egget, drage egget opp i mjølet, blande med handa litt etter litt til du har ein deig. Og ikkje kva som helst slags deig heller, men ein som toler å verte valsa gong etter gong, tynnare og tynnare, utan å verken klistre seg eller smuldre opp. Ein tullar ikkje med slikt. Her krevst handlag og trening og meir enn godt med tid.

Fyrste stopp

Og her er fyrste staden det stoggar: Eg tar meg ikkje tid til å lage min eigen pasta. Det stoggar ein stad til òg, ved pastamaskina. Ho tar altfor stor plass til at eg kan rettferdiggjere å ha henne på kjøkkenet.

Likevel, pasta vil eg ha. Pasta er godt, det er snautt, det kan varierast i det uendelege og vere ein god måte å bruke restar på: mykje kan puttast i ein pastasaus.

Heldigvis treng ikkje pasta byrje med ein mjølhaug på ein kjøkkenbenk. Sjølv italienarar kjøper pasta i butikken – helst i tørka form, då, i det minste tradisjonelt, og dei har eigne pastasausar som høver til tørka pasta og andre som høver til fersk. Det treng ikkje du og eg tenke så hardt på. (Om vi synest det er interessant, må vi sjølvsagt få lov, det skadar jo ingen.) Vi kan seie oss nøgde med at vi i bytte mot ein rund, liten pengemynt, kan ta med oss ein stor pakke tørr pasta som vel heime på kjøkkenet etter berre nokre minutt i kokande, godt salta vatn vert forandra til mjuk, varm spagetti, makaroni, tagliatelle eller penne, alt etter kva det no var vi tok med oss heim att.

Eller kan vi det? Seie oss nøgde, altså? Ikkje om vi skal tru Bunnpris. Dei har nemleg byrja å selje ferdig kokt pasta.

Stopp igjen

Eg må berre innrømme det: Her veit eg ikkje heilt kor eg skal gå vidare. Ein ting er at det skrik i irritasjonsnervane: Var ikkje pasta meir enn lett og raskt nok frå før? Kva i alle dagar vert betre på kjøkkenet, med middagen og med livet med at det no finst ferdig kokt plastpakka penne i butikkhylla mi?

Men samstundes: Om det plagar meg, kan eg jo berre sjå ein annan veg, gå vidare, late vere å kjøpe det. Det er jo ikkje noko objektivt problem at det finst ferdig kokt pasta å få kjøpt, eller? Det må jo vere det, med noko som er tullete, meiner eg?

Vi får byrje med å klage på prisen. Sidan produktet vert marknadsført under merkelappen «Billig middag», skulle det vel eigentleg berre mangle – særleg sidan produktet langt frå er billeg: 20 kroner for 400 gram er kanskje ikkje særleg mykje, men du får lett eitt kilo tørr pasta til same prisen. Vatn og straumen det tek å koke pastaen, får du for monaleg mindre enn den andre tjuekroningen. Her er det altså pengar å spare, stikk i strid med kva produsenten og kjøpmannen og grossisten og kjeda vil ha deg til å tru. Du kan altså risikere å verte lurt. Og det er reint objektivt litt dumt.

Det er òg ganske objektivt litt dumt å ikkje lære seg å koke pasta, rett og slett fordi det er ganske lett. Det skal mykje til å salte for mykje, til dømes, og tilvisingane for koketid på pakken er temmeleg nøyaktige, og no har kvar og ein av oss nedteljingsur på mobiltelefonen. Vil vi ha det annleis, eller litt ekstra moro, kan vi bruke tipset vi – i det minste eg – lærte i heimkunnskapen på barneskulen: Spagettien er ferdig når han heng fast på veggen. Ta opp eit strå eller to, kast dei på veggen, vert dei hengande, er middagen klar.

Matbransjen er rask til å seie at han berre gjer som vi forbrukarar seier, berre snur seg etter vår kappe, produserer det vi vil ha. Lat oss difor syne dei at vi ikkje er dumme.

Kjøper eg ferdigkokt pasta på Bunnpris? Nei takk, eg lèt skjegget i postkassa tilhøyre produsenten og tek heller med meg ein pose tørr pasta eg kokar heime.

Siri Helle

Her er det altså

pengar å spare.

Emneknaggar

Fleire artiklar

Ein tilhengar av Donald Trump med MAGA-ostehovudhatt.

Ein tilhengar av Donald Trump med MAGA-ostehovudhatt.

Foto: Brian Snyder / Reuters / NTB

Ordskifte

Framleis ikkje overtydande

I eit historisk lys er det meir treffande å seie at Trump og MAGA-rørsla sitt særkjenne, ideologisk sett, er at dei står for grunnlova og dei verdiane som er nedfelte der.

ØivindØstberg
Ein tilhengar av Donald Trump med MAGA-ostehovudhatt.

Ein tilhengar av Donald Trump med MAGA-ostehovudhatt.

Foto: Brian Snyder / Reuters / NTB

Ordskifte

Framleis ikkje overtydande

I eit historisk lys er det meir treffande å seie at Trump og MAGA-rørsla sitt særkjenne, ideologisk sett, er at dei står for grunnlova og dei verdiane som er nedfelte der.

ØivindØstberg
Cannabiskafé i Los Angeles.

Cannabiskafé i Los Angeles.

Foto: Richard Cogel / Reuters / NTB

Ordskifte
BjørnRøse

Hvor skal man sette grensene?

Gode forsetter og kunnskapsmangel er en farlig kombinasjon.

Frå innspelinga av Mor i Nidarosdomen.

Frå innspelinga av Mor i Nidarosdomen.

Foto: Morten Lindberg

MusikkMeldingar
Sjur Haga Bringeland

Vekselverknad

Nidaros Domkor skaper einskap mellom fortid og notid.

Situasjonen på Gaza no gjev grunn til å seie opp samarbeidsavtalar med israelske universitet, meiner folkerettsprofessor Terje Einarsen. Bilete frå Khan Younis sør på Gaza.

Situasjonen på Gaza no gjev grunn til å seie opp samarbeidsavtalar med israelske universitet, meiner folkerettsprofessor Terje Einarsen. Bilete frå Khan Younis sør på Gaza.

Foto: Mohammed Salem / REUTERS

Samfunn
Eva Aalberg Undheim

Forsvarar universitetsboikott

Folkerettsprofessor Terje Einarsen meiner samarbeid med israelske universitet, er med på å legitimere ulovleg okkupasjon, folkemord og brotsverk mot menneske.

Ida Fjeldbraaten arbeider som tekstforfattar og driv miniforlaget Teori & praksis.

Ida Fjeldbraaten arbeider som tekstforfattar og driv miniforlaget Teori & praksis.

Foto: Anna-Julia Granberg / Blunderbuss

BokMeldingar

For å seie det mildt

Allereie dei gamle grekarane visste om sambandet mellom framskritt og feilsteg.

Ingvild Bræin
Ida Fjeldbraaten arbeider som tekstforfattar og driv miniforlaget Teori & praksis.

Ida Fjeldbraaten arbeider som tekstforfattar og driv miniforlaget Teori & praksis.

Foto: Anna-Julia Granberg / Blunderbuss

BokMeldingar

For å seie det mildt

Allereie dei gamle grekarane visste om sambandet mellom framskritt og feilsteg.

Ingvild Bræin

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis