Be ein språkbrukar fortelja kva dei synest om denne pronomenbruken

«Hvis man er bekymret for at en student ikke er skikket til yrket de utdanner seg til, kan man sende en tvilsmelding.» «Studenten får flere tilbud om veiledningsmøter med råd til hvordan de kan bedre seg.»

Desse setningane stod i Adresseavisen 22. september i fjor, i ein reportasje om varslingssaker mot studentar. Emnet er viktig, men setningsbygnaden fengslar meg mest. I båe setningane peikar fleirtalspronomenet dei tilbake til eit substantiv i eintal.

Kvar er debatten?

Dette språklege fenomenet har fått lite merksemd, og det er merkeleg. Pronomenbruk er til vanleg eit ynda samtaleemne og irritasjonsmoment.

Nyvinninga hen vart diskutert vidt og breitt, og i diskusjonsgrupper om språk aular det av debattantar som harmast over pronomenbruk som bryt med (bokmåls)rettskrivinga: «Har du snakket med hun?» «Henne gjorde det.» «Gå og snakk med de.» Folk held på å krepera!

I dialekta mi rimar tredje person fleirtal på adjektivet dum («dom som seie’ dom æ domme, dom æ domme, dom!»). Og dom kan fint nyttast om einskildpersonar. Her frå ein reklamefilm for Hoff Opphøgde Potteter: «Har du fått besøk ta en ivrig veganer, gi dom Hoff Opphøgde og itte bananer!»

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

E-postadressa di

Eg godtek vilkåra

Eller kjøp eit anna abonnement

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare