JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

Kultur

Postbodet

Konvolutten rivnar når eg opnar brevet. Eg brettar ut arket som ligg inni, og byrjar å lese.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
3247
20230922
3247
20230922

Det står eit par tresko i gangen som eg brukar så å seie kvar dag, når eg hentar posten, ber inn ved eller når eg berre skal ut og tømme oskebøtta rundt ripsbuskane. Eg kjenner att lyden av postbilen og lurer meg bort i vindauget og spionerer. Fyrst når han har snudd i tunet og køyrt av garde, går eg ut og bort til postkassen.

Eg kikkar ikkje så nøye, berre tek alt med meg og ruslar tilbake. Trør ut av treskoa i gangen, går inn på kjøkenet og legg posten på bordet. Avis, litt reklame og eit brev. Reklamen krøllar eg saman og kastar i omnen.

Eg blar raskt gjennom avisa og stoppar med dødsannonsane. Tre stykk har teke kvelden sidan sist. Han eine såg eg på butikken for ikkje mange vekene sidan. Det er mange som fyller året, og nokre har gifta seg – eg aner ikkje kven dei er. Alle som giftar seg, ser like ut i avisa, men det er fint å sjå at kjærleiken finst.

Konvolutten rivnar når eg opnar brevet. Eg brettar ut arket som ligg inni, og byrjar å lese. Etter nokre setningar skjønar eg at brevet ikkje er til meg. No har det hendt igjen.

Korleis er det mogleg å ikkje sjå forskjell på «Bjørn Dalhaug» og «Bjarne Dalheim»? Kva er det slags postbod som spring rundt? Eller, køyrer rundt, er vel meir rett å seie.

Bjarne Dalheim har då aldri budd i denne gata. Det er noko alle veit.

Eg veit godt kven det er, men eg har ikkje hatt noko med han å gjere.

Hadde det vore eit enkelttilfelle, skulle eg ikkje ha sagt noko, men dette gjentek seg fleire gonger i året. Slik har det vore i mange år.

Eg byrjar å tenke på at det kan ligge ein haug med post og brev til meg hos Bjarne Dalheim. Og kva slags type er han eigentleg? Eg har ikkje høyrt noko, men ein veit aldri. Dessutan er det jo ulovleg å opne andre sine brev. Slikt kan ende med ei kraftig bot – eller i verste fall fengsel. Kva tenkjer Bjarne Dalheim om det? Og kor mange andre brev er det som ikkje kjem fram dit dei skal?

Det er på høg tid at nokon seier frå. Eg ringer Posten og fortel dei at dette ikkje kan halde fram. Det er nok no. Eg er lei av å få brev som skal til Bjarne Dalheim.

Kvinna eg snakkar med, beklagar så mykje.

Eg fortel ho at eg også har halde eit ekstra auge med postbodet det siste året. Det går altfor fort i svingane, fleire gonger har eg sett han miste post på bakken, berre av di han skal bere med seg altfor mykje i slengen.

Av og til ser det ut som han har krølla posten saman med vilje og trykt han hardt ned i postkassen.

Eg legg ingenting imellom og seiar at postbodet umogleg kan vere skikka for jobben. Vedkommande burde fått sparken for lenge sidan. Kanskje ikkje blitt kjeppjaga frå kommunen, men i alle fall fått ei venleg oppmoding om å flytte på seg.

Det er det ikkje så mykje kvinna på Posten kan hjelpe meg med. Systemet fungerer ikkje slik at ho kan seie opp folk, hevdar ho. Eller jage dei, for den saks skyld.

Korleis er det då det fungerer, spør eg.

Sjå, det har ho ikkje noko godt svar på.

Slik er det alltid. Heilt umogleg å få tak i nokon som kan svare på det ein verkeleg lurer på.

Heilt umogleg.

Frank Tønnesen

Frank Tønnesen er låtskrivar og musikar. I denne spalta skriv han om hendingar og tankar som fell han inn.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Det står eit par tresko i gangen som eg brukar så å seie kvar dag, når eg hentar posten, ber inn ved eller når eg berre skal ut og tømme oskebøtta rundt ripsbuskane. Eg kjenner att lyden av postbilen og lurer meg bort i vindauget og spionerer. Fyrst når han har snudd i tunet og køyrt av garde, går eg ut og bort til postkassen.

Eg kikkar ikkje så nøye, berre tek alt med meg og ruslar tilbake. Trør ut av treskoa i gangen, går inn på kjøkenet og legg posten på bordet. Avis, litt reklame og eit brev. Reklamen krøllar eg saman og kastar i omnen.

Eg blar raskt gjennom avisa og stoppar med dødsannonsane. Tre stykk har teke kvelden sidan sist. Han eine såg eg på butikken for ikkje mange vekene sidan. Det er mange som fyller året, og nokre har gifta seg – eg aner ikkje kven dei er. Alle som giftar seg, ser like ut i avisa, men det er fint å sjå at kjærleiken finst.

Konvolutten rivnar når eg opnar brevet. Eg brettar ut arket som ligg inni, og byrjar å lese. Etter nokre setningar skjønar eg at brevet ikkje er til meg. No har det hendt igjen.

Korleis er det mogleg å ikkje sjå forskjell på «Bjørn Dalhaug» og «Bjarne Dalheim»? Kva er det slags postbod som spring rundt? Eller, køyrer rundt, er vel meir rett å seie.

Bjarne Dalheim har då aldri budd i denne gata. Det er noko alle veit.

Eg veit godt kven det er, men eg har ikkje hatt noko med han å gjere.

Hadde det vore eit enkelttilfelle, skulle eg ikkje ha sagt noko, men dette gjentek seg fleire gonger i året. Slik har det vore i mange år.

Eg byrjar å tenke på at det kan ligge ein haug med post og brev til meg hos Bjarne Dalheim. Og kva slags type er han eigentleg? Eg har ikkje høyrt noko, men ein veit aldri. Dessutan er det jo ulovleg å opne andre sine brev. Slikt kan ende med ei kraftig bot – eller i verste fall fengsel. Kva tenkjer Bjarne Dalheim om det? Og kor mange andre brev er det som ikkje kjem fram dit dei skal?

Det er på høg tid at nokon seier frå. Eg ringer Posten og fortel dei at dette ikkje kan halde fram. Det er nok no. Eg er lei av å få brev som skal til Bjarne Dalheim.

Kvinna eg snakkar med, beklagar så mykje.

Eg fortel ho at eg også har halde eit ekstra auge med postbodet det siste året. Det går altfor fort i svingane, fleire gonger har eg sett han miste post på bakken, berre av di han skal bere med seg altfor mykje i slengen.

Av og til ser det ut som han har krølla posten saman med vilje og trykt han hardt ned i postkassen.

Eg legg ingenting imellom og seiar at postbodet umogleg kan vere skikka for jobben. Vedkommande burde fått sparken for lenge sidan. Kanskje ikkje blitt kjeppjaga frå kommunen, men i alle fall fått ei venleg oppmoding om å flytte på seg.

Det er det ikkje så mykje kvinna på Posten kan hjelpe meg med. Systemet fungerer ikkje slik at ho kan seie opp folk, hevdar ho. Eller jage dei, for den saks skyld.

Korleis er det då det fungerer, spør eg.

Sjå, det har ho ikkje noko godt svar på.

Slik er det alltid. Heilt umogleg å få tak i nokon som kan svare på det ein verkeleg lurer på.

Heilt umogleg.

Frank Tønnesen

Frank Tønnesen er låtskrivar og musikar. I denne spalta skriv han om hendingar og tankar som fell han inn.

Fleire artiklar

«At diktaturene Kina og Russland skulle bli noen gode og frelsende partnere for resten av verden siden Vesten lot dem i stikken, står ikke til troende», skriv Jon Haugen.

«At diktaturene Kina og Russland skulle bli noen gode og frelsende partnere for resten av verden siden Vesten lot dem i stikken, står ikke til troende», skriv Jon Haugen.

Foto: Sergei Guneev / Reuters / NTB

Ordskifte

«At diktaturene Russland og Kina skulle ha noen historisk rett til å hevne Vestens urett gjennom hundreårene, er helt absurd.»

JonHaugen
«At diktaturene Kina og Russland skulle bli noen gode og frelsende partnere for resten av verden siden Vesten lot dem i stikken, står ikke til troende», skriv Jon Haugen.

«At diktaturene Kina og Russland skulle bli noen gode og frelsende partnere for resten av verden siden Vesten lot dem i stikken, står ikke til troende», skriv Jon Haugen.

Foto: Sergei Guneev / Reuters / NTB

Ordskifte

«At diktaturene Russland og Kina skulle ha noen historisk rett til å hevne Vestens urett gjennom hundreårene, er helt absurd.»

JonHaugen
«Carta marina» av svenske Olaus Magnus (1490–1557) vart publisert i Venezia i 1539, eit av dei tidlegaste karta over land og hav i Norden.

«Carta marina» av svenske Olaus Magnus (1490–1557) vart publisert i Venezia i 1539, eit av dei tidlegaste karta over land og hav i Norden.

LitteraturKultur
Jan H. Landro

Nord-Noreg slik du aldri har sett det før

I kamp med tida og alvorleg sjukdom rakk Terje Øiesvold så vidt å fullføre og få ut livsverket sitt, ei bok det knapt finst maken til her i landet. Men då utstillinga hans opna, var livet over.

Marthe Korsvoll (t.h.) og Lisa Laumann kjøler seg i Akerselva i Nydalen i Oslo.

Marthe Korsvoll (t.h.) og Lisa Laumann kjøler seg i Akerselva i Nydalen i Oslo.

Foto: Javad Parsa / NTB

Ordskifte
Ole Petter Pedersen

Me kan vere glade og uroa på same tid over uvanleg varme dagar.

Raudfota skogskjelpadde er ein av dei tre artane av skjelpadde som er godkjende til bruk som familiedyr i Noreg.

Raudfota skogskjelpadde er ein av dei tre artane av skjelpadde som er godkjende til bruk som familiedyr i Noreg.

Foto via Wikimedia Commons

KunnskapFeature
Arve Nilsen

Skjelpadder

Etter at menneska klatra ned frå trea og oppover på næringskjeda, har nok mange skjelpadder blitt fanga og hamna i gryta.

Foto: Tankesmien Agenda

Ordskifte

«Dei fleste røystar ut frå ei form for eigeninteresse.»

Tiril Rustad Halvorsen

Foto: Tankesmien Agenda

Ordskifte

«Dei fleste røystar ut frå ei form for eigeninteresse.»

Tiril Rustad Halvorsen

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis