JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

DiktetKultur

Diktet: Håkan Sandell

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen

Foto: Bokförlaget Faethon

Foto: Bokförlaget Faethon

2671
20230630
2671
20230630

Eg nemnde poeten Håkan Sandell i denne spalta sist. Han fortener å bli omtala her. Det kan synast rart, for denne spalta har fokus på norsk poesi, men Sandell kjenner seg ikkje som ein svensk diktar, denne skåningen har ein skandinavisk identitet, der nærleiken til Danmark har vore viktig.

Sandell har dessutan budd i Oslo i over 20 år, han skriv for norske tidsskrift – han er aktuell med artiklar i Ny Tid og Minerva – og mange av dikta hans har motiv frå Oslo. Det ser vi frå samlinga Oslo-Passionen (2003) fram til den seinaste boka hans, Jorden öppnar porterna (2023), som dette diktet er henta frå. Sandell har også vore ein viktig inspirator for meg – heilt sidan eg fylgde eit poesikurs av han i 1998.

Gunnar Wærness har skildra dikta til Sandell som «anti-minimalistiske». Det kjem fram av Jorden öppnar porterna, på 168 sider. Kvart dikt endar med komma, det er for å tydeleggjera det episke draget i boka. Men Sandell skriv ikkje så mykje handlingsorientert poesi, meir impresjonistisk og sansande lyrikk.

Boka tek føre seg alvor i tida, som krigen i Ukraina – dette diktet nemner «krigsnyheter» – og klimakrisa og ein norsk materialisme. «Åh, Oslo, Oslo, Oslo! Så höga/ skyskrapsskuggar över dödsdalen», heiter det i eit anna dikt. Men Sandell er ingen endetidsprofet, for det er våren som står i sentrum, som tittelen på dette diktet varslar om.

Dette er ikkje eit dikt som er forståeleg ved fyrste gjennomlesing, men les du det mange gonger, klårnar eit bilete av eit Oslo vi ofte gløymer finst der: byen før kvelden med folkevrimmel og fest, der stolane enno er tomme og uteliggjarar og fuglar enno dominerer bybiletet.

Det bør koma ut ei attdikting til norsk av Sandells oslodikt, frå dei siste 20 åra. Der vil ein ikkje berre oppleva stor poesi, men også skarpe observasjonar av ein by i stor forandring.

Ronny Spaans

Oslo den 2 maj

se, utkastaren röker bland tomma stolar,

mediterande över de korta barska dagar

som väl kan vänta efter dessa redan levda.

Automatkön ringlar fram i sin överklighet

som är kännbär först inför ett tömt konto,

ja, om rent vatten slutar rinna i kranarna.

Sen eftermiddag, tidlig kväll med låga moln,

kvar efter folkrushen är fåglarnas flyktlinjer.

En länsad bältväska tittar på från en bänk.

Medan krigsnyheter brusar runt omkring

bär dessa två där på långa gängliga ben en matkassa mellan sig, livet som fortsätter.

Trädblommingen sprids likt ett pyramidspel.

En uteliggare på sin sovsäck som rätt intill

serveringen får Tuborg att smaka sämre,

vilar i ljudlös kapuschong. Det är så stilla

som om handdragna halmkärror rörde sig

mot staden på skarvlöst perfekta motorvägar,

Håkan Sandell

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Eg nemnde poeten Håkan Sandell i denne spalta sist. Han fortener å bli omtala her. Det kan synast rart, for denne spalta har fokus på norsk poesi, men Sandell kjenner seg ikkje som ein svensk diktar, denne skåningen har ein skandinavisk identitet, der nærleiken til Danmark har vore viktig.

Sandell har dessutan budd i Oslo i over 20 år, han skriv for norske tidsskrift – han er aktuell med artiklar i Ny Tid og Minerva – og mange av dikta hans har motiv frå Oslo. Det ser vi frå samlinga Oslo-Passionen (2003) fram til den seinaste boka hans, Jorden öppnar porterna (2023), som dette diktet er henta frå. Sandell har også vore ein viktig inspirator for meg – heilt sidan eg fylgde eit poesikurs av han i 1998.

Gunnar Wærness har skildra dikta til Sandell som «anti-minimalistiske». Det kjem fram av Jorden öppnar porterna, på 168 sider. Kvart dikt endar med komma, det er for å tydeleggjera det episke draget i boka. Men Sandell skriv ikkje så mykje handlingsorientert poesi, meir impresjonistisk og sansande lyrikk.

Boka tek føre seg alvor i tida, som krigen i Ukraina – dette diktet nemner «krigsnyheter» – og klimakrisa og ein norsk materialisme. «Åh, Oslo, Oslo, Oslo! Så höga/ skyskrapsskuggar över dödsdalen», heiter det i eit anna dikt. Men Sandell er ingen endetidsprofet, for det er våren som står i sentrum, som tittelen på dette diktet varslar om.

Dette er ikkje eit dikt som er forståeleg ved fyrste gjennomlesing, men les du det mange gonger, klårnar eit bilete av eit Oslo vi ofte gløymer finst der: byen før kvelden med folkevrimmel og fest, der stolane enno er tomme og uteliggjarar og fuglar enno dominerer bybiletet.

Det bør koma ut ei attdikting til norsk av Sandells oslodikt, frå dei siste 20 åra. Der vil ein ikkje berre oppleva stor poesi, men også skarpe observasjonar av ein by i stor forandring.

Ronny Spaans

Oslo den 2 maj

se, utkastaren röker bland tomma stolar,

mediterande över de korta barska dagar

som väl kan vänta efter dessa redan levda.

Automatkön ringlar fram i sin överklighet

som är kännbär först inför ett tömt konto,

ja, om rent vatten slutar rinna i kranarna.

Sen eftermiddag, tidlig kväll med låga moln,

kvar efter folkrushen är fåglarnas flyktlinjer.

En länsad bältväska tittar på från en bänk.

Medan krigsnyheter brusar runt omkring

bär dessa två där på långa gängliga ben en matkassa mellan sig, livet som fortsätter.

Trädblommingen sprids likt ett pyramidspel.

En uteliggare på sin sovsäck som rätt intill

serveringen får Tuborg att smaka sämre,

vilar i ljudlös kapuschong. Det är så stilla

som om handdragna halmkärror rörde sig

mot staden på skarvlöst perfekta motorvägar,

Håkan Sandell

Fleire artiklar

Andrev Walden er journalist og illustratør. Debutromanen frå i fjor kom på norsk i vår.

Andrev Walden er journalist og illustratør. Debutromanen frå i fjor kom på norsk i vår.

Foto: Jessica Gow / TT / NTB

LitteraturKultur

Livet med ein flaum av stefedrar

I mange år tenkte Andrev Walden at han skulle skrive om oppveksten sin, men han visste ikkje korleis. Då han omsider fann den rette tonen, blei romandebuten ein internasjonal suksess.

Jan H. Landro
Andrev Walden er journalist og illustratør. Debutromanen frå i fjor kom på norsk i vår.

Andrev Walden er journalist og illustratør. Debutromanen frå i fjor kom på norsk i vår.

Foto: Jessica Gow / TT / NTB

LitteraturKultur

Livet med ein flaum av stefedrar

I mange år tenkte Andrev Walden at han skulle skrive om oppveksten sin, men han visste ikkje korleis. Då han omsider fann den rette tonen, blei romandebuten ein internasjonal suksess.

Jan H. Landro
NTNU, Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet, med hovudsete i Trondheim, er det største universitetet i Noreg, med campusar i Gjøvik og Ålesund.

NTNU, Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet, med hovudsete i Trondheim, er det største universitetet i Noreg, med campusar i Gjøvik og Ålesund.

Foto: Gorm Kallestad / NTB

Samfunn
Sofie May Rånes

– Universiteta treng ei realitetsorientering

Me bør ikkje ha studietilbod som ingen etterspør, meiner Ola Borten Moe.

Feature
Svein Gjerdåker

Bønder i krigstid

UKRAINA: Ukraina har noko av den mest grøderike jorda i verda. Svartjorda deira er fascinerande. Denne djupe, humusfylte jorda som går milevis innover dei ukrainske steppene. Eg reiste til Ukraina for å møta bønder i dette enorme jordbrukslandet.

Teikning: May Linn Clement

KommentarSamfunn
Eivor Andersen Oftestad

Menneskeverdet er ikkje så sjølvsagt som vi trur

Sjølv om den sekulariserte versjonen av menneskeverdet framleis vert forstått som retten til liv og omsorg, er det noko som har vorte borte på vegen.

«Lodderáidaras / Melkeveien» (2022), detalj.

«Lodderáidaras / Melkeveien» (2022), detalj.

KunstMeldingar

Som ein trojansk hest

I utstillinga til Britta Marakatt-Labba, Sylkvasse sting, er dei fleste verka broderi, men her er ingen søte blomar. Sting for sting får me ei sirleg framstilling av blodig alvor. Museumsvaktene står for ei eiga absurd framsyning som dessverre ikkje er dagens performance.

Mona Louise Dysvik Mørk
«Lodderáidaras / Melkeveien» (2022), detalj.

«Lodderáidaras / Melkeveien» (2022), detalj.

KunstMeldingar

Som ein trojansk hest

I utstillinga til Britta Marakatt-Labba, Sylkvasse sting, er dei fleste verka broderi, men her er ingen søte blomar. Sting for sting får me ei sirleg framstilling av blodig alvor. Museumsvaktene står for ei eiga absurd framsyning som dessverre ikkje er dagens performance.

Mona Louise Dysvik Mørk

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis