Ein uskriven kontrakt

Eg er uroleg for dei som hamnar utanfor arbeidslivet. Jobben min er å få fleire i arbeid. Derfor er arbeidslinja framleis relevant.

Arbeid er bra for den enkelte. Gjennom arbeid får du inntekt, og du kjenner at du høyrer til. At så mange som mogleg er i arbeid, er bra for samfunnet. Det sikrar verdiskaping, det sikrar at oppgåver blir løyste. Me er heilt avhengige av å inkludera fleire i arbeid, fordi det finansierer det felles sikringsnettet vårt, velferdsstaten.

Arbeidslivspolitikken skal støtta opp under målet om flest mogleg i arbeid. Det er dette arbeidslinja handlar om.

Det betyr ikkje at alle eldre, eller folk som har dårleg helse, skal jobba. Eg rettar heller ingen peikefinger til dei som ikkje jobbar. Den som ikkje kan jobba skal ta imot hjelp med godt samvit.

Astrid Sverresdotter Dypvik skriv om trygdemisbruk i Dag og Tid førre veke, og koplar det opp til meiningane mine om arbeidslinja. Det meiner eg er eit sidespor. Uroa mi er knytt til at altfor mange hamnar utanfor arbeidslivet.

Derfor vil eg gjerne diskutera korleis vi kan inkludere fleire.