JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

Meldingar

Snakkesalig

Offer for overgrep i den katolske kyrkja i Lyon får ei stemme i nytt drama av François Ozon.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Filmskapar Ozon skal ha ære for å ta til orde mot den institusjonelle stilla så mange har lidd under i all den tid.

Filmskapar Ozon skal ha ære for å ta til orde mot den institusjonelle stilla så mange har lidd under i all den tid.

Foto: SF Anytime / Blockbuster

Filmskapar Ozon skal ha ære for å ta til orde mot den institusjonelle stilla så mange har lidd under i all den tid.

Filmskapar Ozon skal ha ære for å ta til orde mot den institusjonelle stilla så mange har lidd under i all den tid.

Foto: SF Anytime / Blockbuster

2438
20200430
2438
20200430

Drama

Regi: François Ozon

Ved Guds nåde (Orig.tittel: Grâce à Dieu)

Med: Melvil Poupaud, Denis Ménochet, Swann Arlaud
SF Anytime / Blockbuster

Ved Guds nåde handlar om ei sak som framleis var i rettsvesenet då filmen hadde fransk premiere i fjor.

Alexandre (Poupaud), François (Ménochet) og Emmanuel (Arlaud) er alle offer for løyndomane det katolske hierarkiet i Lyon heldt stilt om i mange tiår. I tre forteljingar møter vi vagt fiktive personar som freista stille overgrepsmannen Bernard Preynat og erkebiskopen Philippe Barbarin til ansvar.

Ta ordet

Valet med tre ulike typar som representerer dei mange offera, er effektivt for å få fram mangfaldet i figurar og skjebnar. Ein stor film av ein kjend regissør om ei så fersk sak har godt av den grundige og balanserte framstillinga Ozon har valt. Filmen er sakleg og skil seg litt frå profilen til Ozon ved å vere viktig og aktuell heller enn narrativt leiken. Her skal han få mykje sagt. Og som dei snakkar. Her er det ikkje tale om å følgje kapittel «Vise, ikkje fortelje» i filmhandboka.

Alt skal seiast. Spesielt i tidlege sekvensar, der dei les ei mengd e-brev høgt på rekkje og rad, kjennest teksttung. Detaljar skal med, men ein får ei kjensle av mas. Klippen kjennest hektisk. Dramaet blir dempa av solid saksgang. Tematisk er ein harelabb bortom skuld, straff og tilgjeving, men i fokus står historiene til menn som endeleg gjer motstand, tiår etter at dei som små speidargutar blei misbrukte. Alle spelar gjennomført godt. Ein fin snutt med kyrkjeorgel skil seg ut på eit lydspor med lite kraft. Dei visuelle ambisjonane er små.

Overgrep over tid

Ved Guds nåde manglar den friske stilen og dei frekke perspektiva til filmar som rører ved lik materie, som El Club av Pablo Larraín (2015) og Dårlig oppdragelse av Pedro Almodóvar (2004). Han rammar heller ikkje så hardt og dramatisk som Oscar-vinnaren Spotlight (2015). Såleis er det ikkje ei stor synd mot kunsten at denne går rett på nettleie.

Den profilerte filmskaparen Ozon skal ha ære for å ta til orde mot den institusjonelle stilla så mange har lidd under i all den tid. Fleire stemmer er velkomne. Denne filmen er i overkant pratesjuk, men for all del, salige er dei som snakkar.

Håkon Tveit

Håkon Tveit er lektor i latinamerikansk kultur og historie ved Universitetet i Bergen og fast filmmeldar i Dag og Tid.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Drama

Regi: François Ozon

Ved Guds nåde (Orig.tittel: Grâce à Dieu)

Med: Melvil Poupaud, Denis Ménochet, Swann Arlaud
SF Anytime / Blockbuster

Ved Guds nåde handlar om ei sak som framleis var i rettsvesenet då filmen hadde fransk premiere i fjor.

Alexandre (Poupaud), François (Ménochet) og Emmanuel (Arlaud) er alle offer for løyndomane det katolske hierarkiet i Lyon heldt stilt om i mange tiår. I tre forteljingar møter vi vagt fiktive personar som freista stille overgrepsmannen Bernard Preynat og erkebiskopen Philippe Barbarin til ansvar.

Ta ordet

Valet med tre ulike typar som representerer dei mange offera, er effektivt for å få fram mangfaldet i figurar og skjebnar. Ein stor film av ein kjend regissør om ei så fersk sak har godt av den grundige og balanserte framstillinga Ozon har valt. Filmen er sakleg og skil seg litt frå profilen til Ozon ved å vere viktig og aktuell heller enn narrativt leiken. Her skal han få mykje sagt. Og som dei snakkar. Her er det ikkje tale om å følgje kapittel «Vise, ikkje fortelje» i filmhandboka.

Alt skal seiast. Spesielt i tidlege sekvensar, der dei les ei mengd e-brev høgt på rekkje og rad, kjennest teksttung. Detaljar skal med, men ein får ei kjensle av mas. Klippen kjennest hektisk. Dramaet blir dempa av solid saksgang. Tematisk er ein harelabb bortom skuld, straff og tilgjeving, men i fokus står historiene til menn som endeleg gjer motstand, tiår etter at dei som små speidargutar blei misbrukte. Alle spelar gjennomført godt. Ein fin snutt med kyrkjeorgel skil seg ut på eit lydspor med lite kraft. Dei visuelle ambisjonane er små.

Overgrep over tid

Ved Guds nåde manglar den friske stilen og dei frekke perspektiva til filmar som rører ved lik materie, som El Club av Pablo Larraín (2015) og Dårlig oppdragelse av Pedro Almodóvar (2004). Han rammar heller ikkje så hardt og dramatisk som Oscar-vinnaren Spotlight (2015). Såleis er det ikkje ei stor synd mot kunsten at denne går rett på nettleie.

Den profilerte filmskaparen Ozon skal ha ære for å ta til orde mot den institusjonelle stilla så mange har lidd under i all den tid. Fleire stemmer er velkomne. Denne filmen er i overkant pratesjuk, men for all del, salige er dei som snakkar.

Håkon Tveit

Håkon Tveit er lektor i latinamerikansk kultur og historie ved Universitetet i Bergen og fast filmmeldar i Dag og Tid.

Fleire artiklar

I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

Foto: Toby Melville / Reuters / NTB

Samfunn

Røyster tel, valsystemet avgjer

Ikkje mange fleire britar røysta Labour i Storbritannia i år enn i 2019. Men røystene fordelte seg annleis. Det gav eit maktskifte.

Bernt Hagtvet
I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

I den fyrste talen Keir Starmer heldt framfor Downing Street nr. 10, var han visjonær og energisk som få.

Foto: Toby Melville / Reuters / NTB

Samfunn

Røyster tel, valsystemet avgjer

Ikkje mange fleire britar røysta Labour i Storbritannia i år enn i 2019. Men røystene fordelte seg annleis. Det gav eit maktskifte.

Bernt Hagtvet
Slik er byen Roma teikna i Nürnberg-krønika.

Slik er byen Roma teikna i Nürnberg-krønika.

Foto: Terje Tøgard / Orfeus

BokMeldingar
Gjert Vestrheim

Ein milepåle i europeisk bokhistorie

Hartmann Schedels verdshistorie, som vart trykt i Nürnberg i 1493, er mor til alle salongbordbøker.

Jubileumsfeiring for Kristenretten på Moster i år.

Jubileumsfeiring for Kristenretten på Moster i år.

Foto: Silje Katrine Robinson / NTB

Ordskifte
Eivor Andersen Oftestad

Fordommar på leseglasa

Det finst sjølvsagt nestekjærleik både i andre kulturar enn den kristne og hos folk som «ikkje trur» at mennesket er skapt i Guds bilete.

Gunnar Stubseid.

Gunnar Stubseid.

Foto: Stubseid.no

MinneordSamfunn
Hallvard T. Bjørgum

Gunnar Stubseid

(1948­–2024)

Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Foto: Julie Pike / Gyldendal

LitteraturKultur

Djupdykk i den digitaliserte litteraturen

Er det rett at kvinnelege forfattarar nyttar fleire adjektiv enn mannlege kollegaer? Eller superlativ? Kva med bannord? Kven er «Den norske Hemingway»?

Jan H. Landro
Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Helene Uri har doktorgrad i språkvitskap og arbeidde i tolv år ved Universitetet i Oslo før ho sa opp for å skrive på heiltid.

Foto: Julie Pike / Gyldendal

LitteraturKultur

Djupdykk i den digitaliserte litteraturen

Er det rett at kvinnelege forfattarar nyttar fleire adjektiv enn mannlege kollegaer? Eller superlativ? Kva med bannord? Kven er «Den norske Hemingway»?

Jan H. Landro

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis