Klangen av Austerland

Belgiske Philippe Herreweghe, som i 1970 stifta Collegium Vocale Gent, er ein grand old man innan Bach-tolking, med eit utal innspelingar av kyrkjekantatane. I Noreg hugsar somme han som Stavanger Symfoniorkesters sjefdirigent for tidlegmusikk på byrjinga av 2000-talet. Konserten hans i Thomaskyrkja, Bachs arbeidsstad gjennom 27 år, var ei oppleving utanom det vanlege.

Dei fire yndlingskantatane hans frå Bachs fyrste kantateårgang inkluderte òg ein av mine favorittar: Sie werden alle aus Saba kommen (Dei kjem alle frå Saba), BWV 65, eit rikt instrumentert verk som – i tillegg til songsolistar, blandakor og strykarar – krev to horn, to blokkfløyter og to oboar da caccia. Den sistnemnde instrumenttypen (ordrett: «jaktobo») blei oppfunnen i Leipzig i 1720-åra og var ofte brukt av Bach. Den mørke, fyldige obotonen, toppa av skimrande blokkfløyter og staselege støyt frå horna – dette gjev kantaten ein særeigen eksotisk klang. Bach ville her openbert ha noko som høvde til soga han tonesette, nemleg den om «vismennene frå Austerland» som hylla Jesusbarnet.