JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

MusikkMeldingar

Kjelda var ikkje tørr

Paul Simon hadde meir musikk i seg likevel.

Paul Simon har late seg inspirere av salmen.

Paul Simon har late seg inspirere av salmen.

Foto: M Seliger

MusikkMeldingar

Kjelda var ikkje tørr

Paul Simon hadde meir musikk i seg likevel.

Paul Simon har late seg inspirere av salmen.

Paul Simon har late seg inspirere av salmen.

Foto: M Seliger

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
3550
20230519
3550
20230519

Rock

Paul Simon:

Seven Psalms

Sony

Kanskje går det an å seie at dei første strofene av Paul Simons fascinerande Seven Psalms, som er ute i dag, er ein refleksjon over religiøs biletbruk. «The Lord» legg fram motsetningsfulle førestillingar om det allmektige: Herren er eit andlet i atmosfæren, heiter det, eller eit måltid for dei fattige. Ei dør som står open for den som er framand, men også covid-19-viruset, eller havet som stig. Det er som om all von og all frykt får plass i dette eine biletet, i alle desse setningane som tek til med «The Lord is...»

Alt i éin jafs

Slik kan ein seie at musikken vi høyrer, er i tråd med den mest grunnleggjande definisjonen av sjangeren tittelen ber lovnad om: salmen. Går ein til etymologien, fører det greske opphavet – psalmos, song med strengespel – vidare til den mest basale tydinga, at det dreier seg om ein song med religiøst innhald. Og likevel liknar ikkje det vi høyrer på Seven Psalms, det vi høyrer i ei gudsteneste rundt om i norske kyrkjer.

Det gir kanskje best meining å tenkje på Seven Psalms som eit sjudelt verk, der kvart segment har ein tittel. Komposisjonen varer i 33 minutt, der innleiande «The Lord» på seks minutt er nøkkelsporet, før det eine fører deg vidare til det neste. Du skal ta til deg alt i éin jafs – etter prinsippet Karpe insisterte på med SAS Plus / SAS Pussy (2019), eller, for den del, Prince på Lovesexy (1988), den gongen artisten irriterte på seg folk med å berre ha eitt einaste spor på CD-plata. Det heile er sparsamt instrumentert, gjennomført akustisk. Viktigast er Simons gitarspel, og røysta hans, som held seg godt – det er ei røyst det ikkje går an å ta feil av, som det kjennest som ei uventa gåve å få høyre igjen.

Det vart først offentleg kjent at Simon hadde noko nytt på gang då Miracle and Wonder kom ut hausten 2021. Lydboka baud på lange samtalar artisten hadde hatt med Malcolm Gladwell og Bruce Headlam, og dei som tok seg tid til dei fem timane det redigerte utdraget varte, fekk høyre Simon setje seg ned med gitaren og dele noko han arbeidde med, men endå ikkje visste heilt kva var: «I haven’t figured out quite what it is yet. Oh, you know what, let me make coffee.» Melodien høyrer vi att no, med Seven Psalms.

Salmediktingsvri

Artisten fyller 83 denne hausten, og til Gladwell og Headlam fortalde han om korleis han etter Stranger to Stranger (2016) fann ut at han kjende seg ferdig med å spele inn ny musikk. Å lage ei plate tok han minst tre år, kanskje skulle han bruke meir av tida han hadde att til å reise? Slik vart det ikkje. Musikken som no kjem ut, trengde seg på, ubeden, med ein styrke som gjorde det uråd berre å pakke kofferten. Kanskje spela pandemien inn, også, spekulerer denne lyttaren.

Seven Psalms, altså, og det mindre enn eitt år etter ei Nick Cave-utgiving med same tittel. Kva er det som er så tiltrekkjande med å gjere ein eigen vri på salmediktinga? Spørsmålet krev eit større svar enn det er plass til her, men det verkar ikkje tilfeldig at artistar som Simon og Cave strekkjer seg etter noko som hymnene kan romme – kanskje ei form for dempa lovprising som botnar i undring og takksemd. «Nothing dies of too much love», syng Simon – og det held eg med han i.

Eg er glad kjelda ikkje var tørr. Seven Psalms vert ikkje ståande mellom Simons største utgivingar, men det er eit skikkeleg fint stykke musikk, som kjem til å ha ein spesiell plass i den rikhaldige katalogen.

Øyvind Vågnes

Øyvind Vågnes er forfattar og fast musikkskribent i Dag og Tid.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Rock

Paul Simon:

Seven Psalms

Sony

Kanskje går det an å seie at dei første strofene av Paul Simons fascinerande Seven Psalms, som er ute i dag, er ein refleksjon over religiøs biletbruk. «The Lord» legg fram motsetningsfulle førestillingar om det allmektige: Herren er eit andlet i atmosfæren, heiter det, eller eit måltid for dei fattige. Ei dør som står open for den som er framand, men også covid-19-viruset, eller havet som stig. Det er som om all von og all frykt får plass i dette eine biletet, i alle desse setningane som tek til med «The Lord is...»

Alt i éin jafs

Slik kan ein seie at musikken vi høyrer, er i tråd med den mest grunnleggjande definisjonen av sjangeren tittelen ber lovnad om: salmen. Går ein til etymologien, fører det greske opphavet – psalmos, song med strengespel – vidare til den mest basale tydinga, at det dreier seg om ein song med religiøst innhald. Og likevel liknar ikkje det vi høyrer på Seven Psalms, det vi høyrer i ei gudsteneste rundt om i norske kyrkjer.

Det gir kanskje best meining å tenkje på Seven Psalms som eit sjudelt verk, der kvart segment har ein tittel. Komposisjonen varer i 33 minutt, der innleiande «The Lord» på seks minutt er nøkkelsporet, før det eine fører deg vidare til det neste. Du skal ta til deg alt i éin jafs – etter prinsippet Karpe insisterte på med SAS Plus / SAS Pussy (2019), eller, for den del, Prince på Lovesexy (1988), den gongen artisten irriterte på seg folk med å berre ha eitt einaste spor på CD-plata. Det heile er sparsamt instrumentert, gjennomført akustisk. Viktigast er Simons gitarspel, og røysta hans, som held seg godt – det er ei røyst det ikkje går an å ta feil av, som det kjennest som ei uventa gåve å få høyre igjen.

Det vart først offentleg kjent at Simon hadde noko nytt på gang då Miracle and Wonder kom ut hausten 2021. Lydboka baud på lange samtalar artisten hadde hatt med Malcolm Gladwell og Bruce Headlam, og dei som tok seg tid til dei fem timane det redigerte utdraget varte, fekk høyre Simon setje seg ned med gitaren og dele noko han arbeidde med, men endå ikkje visste heilt kva var: «I haven’t figured out quite what it is yet. Oh, you know what, let me make coffee.» Melodien høyrer vi att no, med Seven Psalms.

Salmediktingsvri

Artisten fyller 83 denne hausten, og til Gladwell og Headlam fortalde han om korleis han etter Stranger to Stranger (2016) fann ut at han kjende seg ferdig med å spele inn ny musikk. Å lage ei plate tok han minst tre år, kanskje skulle han bruke meir av tida han hadde att til å reise? Slik vart det ikkje. Musikken som no kjem ut, trengde seg på, ubeden, med ein styrke som gjorde det uråd berre å pakke kofferten. Kanskje spela pandemien inn, også, spekulerer denne lyttaren.

Seven Psalms, altså, og det mindre enn eitt år etter ei Nick Cave-utgiving med same tittel. Kva er det som er så tiltrekkjande med å gjere ein eigen vri på salmediktinga? Spørsmålet krev eit større svar enn det er plass til her, men det verkar ikkje tilfeldig at artistar som Simon og Cave strekkjer seg etter noko som hymnene kan romme – kanskje ei form for dempa lovprising som botnar i undring og takksemd. «Nothing dies of too much love», syng Simon – og det held eg med han i.

Eg er glad kjelda ikkje var tørr. Seven Psalms vert ikkje ståande mellom Simons største utgivingar, men det er eit skikkeleg fint stykke musikk, som kjem til å ha ein spesiell plass i den rikhaldige katalogen.

Øyvind Vågnes

Øyvind Vågnes er forfattar og fast musikkskribent i Dag og Tid.

Fleire artiklar

Ordskifte

Ny kurs med endra styrkeforhold?

«I konfliktar er styrke viktigare enn hensikter og narrativ.»

ErikKlepsvik
Ordskifte

Ny kurs med endra styrkeforhold?

«I konfliktar er styrke viktigare enn hensikter og narrativ.»

ErikKlepsvik
Andrew Jackson var president i USA frå 1829 til 1837.

Andrew Jackson var president i USA frå 1829 til 1837.

Foto via Wikimedia Commons

Ordskifte
Øyvind T. Gulliksen

Donald Trump og Andrew Jackson

Utruleg nok kan altså Trump, som no er dømd for kjeltringstrekar i stor skala, bli presidentkandidat for Det republikanske partiet.

Statsminister Jonas Gahr Støre på strategikonferansen til Arbeidarpartiet i november 2023.

Statsminister Jonas Gahr Støre på strategikonferansen til Arbeidarpartiet i november 2023.

Foto: Frederik Ringnes / NTB

Ordskifte
LarsKolbeinstveit

Svakt frå Agenda

At Ap gjer det dårleg, kan ha med heilt andre grunnar å gjere enn at folk vert meir opptekne av seg sjølve.

EssaySamfunn
Morten A. Strøksnes

iPad-bobla som brast

Samfunnet har nytta store ressursar på å digitalisere skolen. Grunnlaget var syltynt og har vore styrt av motetenking, gruppepress, framtidsangst og kommersielle interesser. No ser det ut til å snu.

Madame Nielsen har ei fortid som forfattaren Claus Beck Nielsen.

Madame Nielsen har ei fortid som forfattaren Claus Beck Nielsen.

Foto: Pelikanen forlag

BokMeldingar

Apokalyptisk

Madame Nielsen leverer litteratur av sjeldan kvalitet.

Oddmund Hagen
Madame Nielsen har ei fortid som forfattaren Claus Beck Nielsen.

Madame Nielsen har ei fortid som forfattaren Claus Beck Nielsen.

Foto: Pelikanen forlag

BokMeldingar

Apokalyptisk

Madame Nielsen leverer litteratur av sjeldan kvalitet.

Oddmund Hagen

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis