JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

MusikkMeldingar

Blodfattig

Ensemblet Ceruleo si nøkterne Purcell-framføring fengjer ikkje.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Den engelske barokkensemblet Ceruleo.

Den engelske barokkensemblet Ceruleo.

Foto: Jamie Wright

Den engelske barokkensemblet Ceruleo.

Den engelske barokkensemblet Ceruleo.

Foto: Jamie Wright

2893
20230317
2893
20230317

CD

J. Blow, H. Purcell, F.
Corbetta, J. Eccles:

Love Restor’d

Ceruleo. Emily Owen og Jenni Harper, sopran; mfl. Resonus 2022

Fransk musikk kom på moten i England etter «restaurasjonen», som gjeninnføringa av monarkiet i 1660 blir kalla, då Stuart-kongen Karl II vende heim frå eksil i Frankrike. Monarken hadde fått smaken på det franske, og ein av musikarane han hadde med seg heim over Kanalen, var gitaristen Francisque Corbette (1615–1681) – eller Francesco Corbetta, som norditalienaren eigentleg heitte før han kom til Paris og skapte seg eit namn som si tids fremste gitarvirtuos.

På ensemblet Ceruleos album Love Restor’d. Songs from the English Restoration spelar gitaristen Toby Carr ein «Chaconne» frå Corbettas fjør, ein fransk dans med variasjonar over eitt stutt akkordskjema. Eg likar den lågmælte tolkinga hans, som er prega av raffinert rytmisk fleksibilitet. Andre framføringar på plata er derimot meir problematiske.

Stilistisk sprik

Dei fleste stykka er songar for éin eller to sopranar, akkompagnert av basso continuo, barokktidas besifra bassline, her utført av cembalo, det djupe strykeinstrumentet viola da gamba og lutt eller gitar. På opningssporet, «The Glorious Day is Come» av Westminster Abbey-organisten John Blow (1649–1708), er alle dei fem ensemblemedlemene i aksjon. Det me her opplever, gjeld i grunn for heile plata: eit solid akkompagnement, med songarar som ikkje alltid meistrar teknikken og framføringsstilen denne typen 1600-talsmusikk treng.

Blows «The Queen’s Epicedium» blir sungen av sopranen Emily Owen. Ho trivst best i det mellomste og låge registeret, for i høgda læt klangen pressa og ukontrollert, med så utydeleg diksjon at teksten er uråd å skjøna. Stilistisk sprikjer det. Somme stader får ho fram beine og vibratolause tonar på den måten denne musikken bør syngast. Men ofte nyttar ho ein så kraftig vibrato at det er uråd å skjøna om det er ei trille eller ein vanleg tone som er meint.

Klåre dissonansar

Dei fleste verka er av Henry Purcell. Komposisjonane hans ragar høgt over dei andre sine i kvalitet, sjølv om stilen er mykje den same. I duetten «O dive custos» blandar røystene til Owen og den andre sopranen, Jenni Harper, seg vakkert. Særleg effektfulle er dei glasklåre dissonansane.

Harpers solo i «O let me weep» frå Purcells opera The Fairy-Queen (1692) blir sobert framført, men utan rørsle og lidenskap. Det same gjeld Kate Conways viola da gamba-spel. Ho har sin solo i sporet som fylgjer, i ouverturen til operaen The Fairy-Queen. Teknisk sit ting for det meste som det skal. Men det er ikkje liv og ande i fraseringa, berre tut og køyr, utan den vokale forminga av melodilinene som barokk instrumentalmusikk ha for ikkje å verka keisam.

Sjur Haga Bringeland

Sjur Haga Bringeland er musikar, musikkvitar og fast musikk­meldar i Dag og Tid.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

CD

J. Blow, H. Purcell, F.
Corbetta, J. Eccles:

Love Restor’d

Ceruleo. Emily Owen og Jenni Harper, sopran; mfl. Resonus 2022

Fransk musikk kom på moten i England etter «restaurasjonen», som gjeninnføringa av monarkiet i 1660 blir kalla, då Stuart-kongen Karl II vende heim frå eksil i Frankrike. Monarken hadde fått smaken på det franske, og ein av musikarane han hadde med seg heim over Kanalen, var gitaristen Francisque Corbette (1615–1681) – eller Francesco Corbetta, som norditalienaren eigentleg heitte før han kom til Paris og skapte seg eit namn som si tids fremste gitarvirtuos.

På ensemblet Ceruleos album Love Restor’d. Songs from the English Restoration spelar gitaristen Toby Carr ein «Chaconne» frå Corbettas fjør, ein fransk dans med variasjonar over eitt stutt akkordskjema. Eg likar den lågmælte tolkinga hans, som er prega av raffinert rytmisk fleksibilitet. Andre framføringar på plata er derimot meir problematiske.

Stilistisk sprik

Dei fleste stykka er songar for éin eller to sopranar, akkompagnert av basso continuo, barokktidas besifra bassline, her utført av cembalo, det djupe strykeinstrumentet viola da gamba og lutt eller gitar. På opningssporet, «The Glorious Day is Come» av Westminster Abbey-organisten John Blow (1649–1708), er alle dei fem ensemblemedlemene i aksjon. Det me her opplever, gjeld i grunn for heile plata: eit solid akkompagnement, med songarar som ikkje alltid meistrar teknikken og framføringsstilen denne typen 1600-talsmusikk treng.

Blows «The Queen’s Epicedium» blir sungen av sopranen Emily Owen. Ho trivst best i det mellomste og låge registeret, for i høgda læt klangen pressa og ukontrollert, med så utydeleg diksjon at teksten er uråd å skjøna. Stilistisk sprikjer det. Somme stader får ho fram beine og vibratolause tonar på den måten denne musikken bør syngast. Men ofte nyttar ho ein så kraftig vibrato at det er uråd å skjøna om det er ei trille eller ein vanleg tone som er meint.

Klåre dissonansar

Dei fleste verka er av Henry Purcell. Komposisjonane hans ragar høgt over dei andre sine i kvalitet, sjølv om stilen er mykje den same. I duetten «O dive custos» blandar røystene til Owen og den andre sopranen, Jenni Harper, seg vakkert. Særleg effektfulle er dei glasklåre dissonansane.

Harpers solo i «O let me weep» frå Purcells opera The Fairy-Queen (1692) blir sobert framført, men utan rørsle og lidenskap. Det same gjeld Kate Conways viola da gamba-spel. Ho har sin solo i sporet som fylgjer, i ouverturen til operaen The Fairy-Queen. Teknisk sit ting for det meste som det skal. Men det er ikkje liv og ande i fraseringa, berre tut og køyr, utan den vokale forminga av melodilinene som barokk instrumentalmusikk ha for ikkje å verka keisam.

Sjur Haga Bringeland

Sjur Haga Bringeland er musikar, musikkvitar og fast musikk­meldar i Dag og Tid.

Emneknaggar

Fleire artiklar

Historia om Gilles Andruet (1958–1995) er ein gjengangar i «true crime»-sjangeren.

Historia om Gilles Andruet (1958–1995) er ein gjengangar i «true crime»-sjangeren.

Frå sjakkverdaKunnskap

Lagnaden til minnemeisteren

Fekk han eit rom for natta, vart senga og golvet straks dekte av appelsinar, appelsinskrell, klede og sovjetiske sjakkblad.

Atle Grønn
Historia om Gilles Andruet (1958–1995) er ein gjengangar i «true crime»-sjangeren.

Historia om Gilles Andruet (1958–1995) er ein gjengangar i «true crime»-sjangeren.

Frå sjakkverdaKunnskap

Lagnaden til minnemeisteren

Fekk han eit rom for natta, vart senga og golvet straks dekte av appelsinar, appelsinskrell, klede og sovjetiske sjakkblad.

Atle Grønn
Å rekna nautiske mil med passar og rullelinjal, er det nesten ingen som gjer lenger.

Å rekna nautiske mil med passar og rullelinjal, er det nesten ingen som gjer lenger.

Foto: May Linn Clement

KunnskapFeature

Vegen til båtførarkortet

Kva må til for å kunna føra store fritidsbåtar i høg fart?

May Linn Clement
Å rekna nautiske mil med passar og rullelinjal, er det nesten ingen som gjer lenger.

Å rekna nautiske mil med passar og rullelinjal, er det nesten ingen som gjer lenger.

Foto: May Linn Clement

KunnskapFeature

Vegen til båtførarkortet

Kva må til for å kunna føra store fritidsbåtar i høg fart?

May Linn Clement

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis