Våren er grøn
Saman går me ut i hagen og bort til magnoliaen, eg strekkjer handa ut mot ein knopp og rører han forsiktig.
Teikning: May Linn Clement
Torstein og eg pleidde å besøkje kvarandre då me gjekk på vidaregåande. Det byrjar å bli ei stund sidan.
– Våren er grøn, seier eg.
– Dagane blir lysare og lengre heilt til det ikkje er mogleg for dei å bli lengre og lysare. Eg synest du berre skal bli verande, no som våren er rett rundt hjørnet.
– Eg vil ikkje vere til bry, seier Torstein.
Men etter å ha tenkt seg litt om, tek han imot tilbodet, og eg viser han inn på gjesterommet, finn eit handkle og legg det på senga. Eg hentar ei leselampe og sjekkar at det er lys i ho. Eg ryddar plass slik at han får si eiga hylle i kjøleskapet, men seier at det berre er å forsyne seg av alt.
Han gjer lite ut av seg. I lange periodar merkar eg mest ikkje at me bur i same huset.
Prøv Dag og Tid digitalt
49 kr fyrste
månad
Deretter 199 kr/månad. Ingen binding.
