JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

DiktetKunnskap

Diktet: Bjørn Aamodt

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen

Foto: Knut Falch / NTB

Foto: Knut Falch / NTB

2310
20231124
2310
20231124

Bjørn Aamodt frå Sandvika (1944–2006), sjømann, kranførar, psykologistudent, industriarbeidar, nattevakt på Blåkors, busett på Nesodden dei siste 17 åra av livet sitt, er ein av dei mest originale norske poetane i nyare tid, med ni diktsamlingar frå 1973 til 2010 – med Samlede dikt i to utgåver, 1995 og 2007. Han var son av målaren Asbjørn Aamodt.

Det originale har å gjera med ein usedvanleg formstrengleik. I samlinga Stå (1990) er alle dikt på tre – rett nok lange, ofte gåtefulle – liner: «En hvit sol og en svart måne drar tidevannet gjennom oss/ som et tynt sagblad: ønsker å bli sett, ønsker ikke å bli sett, ønsker å bli sett/ slik svaberget, på svøm ut fra land i tung sjø, snur seg mot fjellet.»

I samlinga Knuter, Mulm og andre dikt (1980) finn vi dagens tekst, med bokstaven U som motor, ut frå ordet Mulm, som tyder mørke («i mulm og mørke»), men her er også godvêrssøndag og middagsmat med oksesteik og pus uhøyrleg murrande under jøtulomnen. Storhavet mullar langs rullesteinsstrendene, tåkeluren ular frå ein utlossa tankbåt, fabrikksirena set punktum for eit langt nattskift. Kvifor «setter punktum»? Fordi bokstaven U, som diktskrivaren sjølv seier det, er følgjesveinen hans. Derav også: ulv ute på snøviddene.

Og vi er utanfor arbeidslivet: «Jeg kaller deg Mulm/ under dynen», der det vert kommunisert, hemmeleg, med dyrelåtar. I diktets sluttstrofe dukkar bokstaven U opp att, først to gonger: «… jeg har stjålet Uen fra Gud». Tekstens aller siste U avslører at det handlar om eit kjærleiksdikt. (Som det elles ikkje er så mange av hos denne skrivaren.)

Jan Erik Vold

Mulm

Du heter Mulm, men ikke fortell det til noen,

for det betyr ikke annet

enn at bokstaven U er blitt min følgesvenn,

som rumlingen i magen ved lukten av oksesteik

og aspargesbønner, som synet av pus

utstrakt under jøtulovnen

nesten uhørlig murrende

med vibrerende værhår,

ulingen fra tåkeluren på en utlosset tankbåt

på vei inn i Nordsjønatta

og ulv ute på snøviddene. Jeg liker U

som storhavets mulling langs rullesteinsstrendene

en godværssøndag, og fabrikksirenen

som setter punktum for et langt nattskift.

Ja jeg kaller deg Mulm

under dynen

etter de rare dyrelåtene våre.

Men si det ikke

til noen, for jeg har stjålet Uen fra Gud.

Og det er din hud.

Bjørn Aamodt

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Bjørn Aamodt frå Sandvika (1944–2006), sjømann, kranførar, psykologistudent, industriarbeidar, nattevakt på Blåkors, busett på Nesodden dei siste 17 åra av livet sitt, er ein av dei mest originale norske poetane i nyare tid, med ni diktsamlingar frå 1973 til 2010 – med Samlede dikt i to utgåver, 1995 og 2007. Han var son av målaren Asbjørn Aamodt.

Det originale har å gjera med ein usedvanleg formstrengleik. I samlinga Stå (1990) er alle dikt på tre – rett nok lange, ofte gåtefulle – liner: «En hvit sol og en svart måne drar tidevannet gjennom oss/ som et tynt sagblad: ønsker å bli sett, ønsker ikke å bli sett, ønsker å bli sett/ slik svaberget, på svøm ut fra land i tung sjø, snur seg mot fjellet.»

I samlinga Knuter, Mulm og andre dikt (1980) finn vi dagens tekst, med bokstaven U som motor, ut frå ordet Mulm, som tyder mørke («i mulm og mørke»), men her er også godvêrssøndag og middagsmat med oksesteik og pus uhøyrleg murrande under jøtulomnen. Storhavet mullar langs rullesteinsstrendene, tåkeluren ular frå ein utlossa tankbåt, fabrikksirena set punktum for eit langt nattskift. Kvifor «setter punktum»? Fordi bokstaven U, som diktskrivaren sjølv seier det, er følgjesveinen hans. Derav også: ulv ute på snøviddene.

Og vi er utanfor arbeidslivet: «Jeg kaller deg Mulm/ under dynen», der det vert kommunisert, hemmeleg, med dyrelåtar. I diktets sluttstrofe dukkar bokstaven U opp att, først to gonger: «… jeg har stjålet Uen fra Gud». Tekstens aller siste U avslører at det handlar om eit kjærleiksdikt. (Som det elles ikkje er så mange av hos denne skrivaren.)

Jan Erik Vold

Mulm

Du heter Mulm, men ikke fortell det til noen,

for det betyr ikke annet

enn at bokstaven U er blitt min følgesvenn,

som rumlingen i magen ved lukten av oksesteik

og aspargesbønner, som synet av pus

utstrakt under jøtulovnen

nesten uhørlig murrende

med vibrerende værhår,

ulingen fra tåkeluren på en utlosset tankbåt

på vei inn i Nordsjønatta

og ulv ute på snøviddene. Jeg liker U

som storhavets mulling langs rullesteinsstrendene

en godværssøndag, og fabrikksirenen

som setter punktum for et langt nattskift.

Ja jeg kaller deg Mulm

under dynen

etter de rare dyrelåtene våre.

Men si det ikke

til noen, for jeg har stjålet Uen fra Gud.

Og det er din hud.

Bjørn Aamodt

Emneknaggar

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis