JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

SportFeature

Sossesport

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Som fotballforelder i Oslo er det ikkje vanskeleg å få med seg at seriøsiteten startar tidlegare i vest enn i aust.

Som fotballforelder i Oslo er det ikkje vanskeleg å få med seg at seriøsiteten startar tidlegare i vest enn i aust.

Illustrasjonsfoto: Gorm Kallestad / NTB

Som fotballforelder i Oslo er det ikkje vanskeleg å få med seg at seriøsiteten startar tidlegare i vest enn i aust.

Som fotballforelder i Oslo er det ikkje vanskeleg å få med seg at seriøsiteten startar tidlegare i vest enn i aust.

Illustrasjonsfoto: Gorm Kallestad / NTB

1767
20230303

Sport før og no

1767
20230303

Sport før og no

Éin dag i året, trufast gjennom heile 1990-talet, skulle skulen vår til Sirdalen for å stå på ski i skitrekk. Nokre hadde skiinteresserte foreldre som prioriterte og hadde råd til ekte utstyr. Andre hadde arva lilla ski med grønske under. Eg var ein av dei. Klede som passa i snø, hadde eg heller ikkje. Det var å ta på ei blafrande lokalsponsa idrettslagsjakke som var verken vass- eller vindtett. Me skalv i heisen, og naglebitet sleppte ikkje taket før bussen nærma seg Sandnes.

Det var ikkje slik eg såg ut på skidag.

Det var ikkje slik eg såg ut på skidag.

Foto: Stian Lysberg Solum / NTB

Det var verken kult eller praktisk å stille på skidag i dette utstyret, men foreldra mine var klare på at ein ikkje kunne kjøpe ski som berre skulle brukast éin dag i året. Miljøet låg ikkje til rette for eit liv i bakken, og sjølv om skidagen kjendest som eit einaste gnagsår, gjekk det greitt, me hadde andre idrettsarenaer å skine på. Fotball, til dømes, kunne alle bli god i.

No, derimot, er organisert fotball på veg til å bli like dyrt som slalåmlivet. I enkelte klubbar kan ein måtte betale over 10.000 kroner i året for å sende ungen sin på fotballtrening. Då handlar det fyrst og fremst ikkje om dei dyre fotballskoa, men om at heile sporten har blitt profesjonalisert. Sjølv om forsking viser at løkkefotballen er viktig for å utvikle talent, hjelper det lite når alle dei andre er på organiserte økter med spesiallaga opplegg.

Eg har sjølv vore vitne til privatøkter der eit par spelarar på om lag åtte år terpar med profesjonelle trenarar som søker det beste i kvar enkelt. Det er jo ikkje rart at dette skaper ein skilnad overfor dei som ikkje har råd til slike finjusteringar.

Det er greitt at dei rike alltid vil sjå best ut på skidagen, men det er synd om dei blir best i fotball òg.

Maren Bø

Maren Bø er idrettspedagog og frilansskribent.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Éin dag i året, trufast gjennom heile 1990-talet, skulle skulen vår til Sirdalen for å stå på ski i skitrekk. Nokre hadde skiinteresserte foreldre som prioriterte og hadde råd til ekte utstyr. Andre hadde arva lilla ski med grønske under. Eg var ein av dei. Klede som passa i snø, hadde eg heller ikkje. Det var å ta på ei blafrande lokalsponsa idrettslagsjakke som var verken vass- eller vindtett. Me skalv i heisen, og naglebitet sleppte ikkje taket før bussen nærma seg Sandnes.

Det var ikkje slik eg såg ut på skidag.

Det var ikkje slik eg såg ut på skidag.

Foto: Stian Lysberg Solum / NTB

Det var verken kult eller praktisk å stille på skidag i dette utstyret, men foreldra mine var klare på at ein ikkje kunne kjøpe ski som berre skulle brukast éin dag i året. Miljøet låg ikkje til rette for eit liv i bakken, og sjølv om skidagen kjendest som eit einaste gnagsår, gjekk det greitt, me hadde andre idrettsarenaer å skine på. Fotball, til dømes, kunne alle bli god i.

No, derimot, er organisert fotball på veg til å bli like dyrt som slalåmlivet. I enkelte klubbar kan ein måtte betale over 10.000 kroner i året for å sende ungen sin på fotballtrening. Då handlar det fyrst og fremst ikkje om dei dyre fotballskoa, men om at heile sporten har blitt profesjonalisert. Sjølv om forsking viser at løkkefotballen er viktig for å utvikle talent, hjelper det lite når alle dei andre er på organiserte økter med spesiallaga opplegg.

Eg har sjølv vore vitne til privatøkter der eit par spelarar på om lag åtte år terpar med profesjonelle trenarar som søker det beste i kvar enkelt. Det er jo ikkje rart at dette skaper ein skilnad overfor dei som ikkje har råd til slike finjusteringar.

Det er greitt at dei rike alltid vil sjå best ut på skidagen, men det er synd om dei blir best i fotball òg.

Maren Bø

Maren Bø er idrettspedagog og frilansskribent.

Emneknaggar

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis