Ei velkomen bombing

Kva som blir resultatet av åtaket på Iran, er heilt ope, meiner Mahmood Amiry-Moghaddam. Av yrke er han hjerneforskar ved NTNU, men han er meir kjend internasjonalt som leiar for Iran Human Rights, ein organisasjon med eit stort nettverk i Iran.

– Kva var den første reaksjonen din da du fekk vite at USA og Israel har gått til åtak på Iran?

– Reaksjonen min var prega av alle menneska eg har snakka med i Iran dei siste vekene, folk som mista familiemedlemer under demonstrasjonane i januar. Utan unnatak har dei sagt at dei ønskte eit amerikansk åtak på regimet. No er dei glade, seier Amiry-Moghaddam.

– At så mange er glade for eit slikt åtak, er uvant. Da Israel og USA bomba mål i Iran i fjor sommar, var det langt meir delte meiningar blant iranarane eg snakka med.

Sjølv har han likevel blanda kjensler.

– Eg tenkte òg at eg håpar denne krigen ikkje blir langvarig. Det er som regel sivilbefolkninga som må lide mest i ein krig. Og eg er representant for ein menneskerettsorganisasjon. Eg har alltid meint at militære intervensjonar bør vere folkeleg forankra. Likevel er synet mitt no prega av gleda til iranarane eg snakka med. Ein av dei er ein mann som såg sin eigen son bli drepen framfor augo sine i januar, ein som aldri hadde demonstrert mot regimet før.

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

E-postadressa di

Eg godtek vilkåra

Eller kjøp eit anna abonnement

Er du abonnent? Logg på for å lese vidare