Eineståande på alle måtar
Egil Kapstad debuterte som solopianist 57 år gamal.
Jazz
Egil Kapstad:
Live at Molde Jazz
Egil Kapstad, piano.
Ponca Jazz Records PJRCD 101
Rollene Egil Kapstad (1940–2017) hadde i norsk jazz, er tallause. Innverknaden han hadde på norsk kulturliv som musikar, komponist og organisasjonsmenneske, kan ikkje overvurderast. Med dette bakteppet forundrar det at Kapstad har gjeve ut få titlar i eige namn. Forklaringa er vel enkel nok. Kapstad var velviljen sjølv, og mange fekk nyta godt av gjevnadene han hadde som akkompagnatør. Han medverkar på over 100 innspelingar. I tillegg har han skrive musikk til meir enn 50 teaterstykke.
Dei sju tidlegare utgjevingane han har gjeve ut i eige namn, har klassikarstatus, alle som ei. Live at Molde Jazz føyer seg fint inn i rekkja. Konserten på Moldejazz gjekk føre seg 18. juli 1997. 57 år gamal spelte Kapstad sin første og nest siste solokonsert. Nesten ikkje til å tru.
Kapstad kom til Molde særs godt budd. Programmet er spanande. Både låtvala og samansetjinga er gjennomtenkte. Koplinga Béla Bartók («Concerto for Orchestra»), Bill Evans («Remembering The Rain») og Duke Ellington («In A Sentimental Mood») set komposisjonane i nytt perspektiv. Dette er gjennomgåande. Kapstad inkluderer Aleksandr Skrjabin og Sparre Olsen på lik linje med Thelonious Monk og Jimmy Rowles.
I tillegg skapar han nye komposisjonar av fleire av standardlåtane gjennom introar og variasjonar av tema – heile tida med ein melodisk raud tråd og i rubato tempo. Eg kan ikkje minnast å ha høyrt ein vakrare versjon av Richard Rodgers’ «It Might As Well Be Spring». Dette er eit lyrisk meisterstykke frå første til siste anslag.
Lars Mossefinn
Lars Mossefinn er lærar ved Voss gymnas og fast jazzmeldar i Dag og Tid.
Er du abonnent? Logg på her for å lese vidare.
Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.
Jazz
Egil Kapstad:
Live at Molde Jazz
Egil Kapstad, piano.
Ponca Jazz Records PJRCD 101
Rollene Egil Kapstad (1940–2017) hadde i norsk jazz, er tallause. Innverknaden han hadde på norsk kulturliv som musikar, komponist og organisasjonsmenneske, kan ikkje overvurderast. Med dette bakteppet forundrar det at Kapstad har gjeve ut få titlar i eige namn. Forklaringa er vel enkel nok. Kapstad var velviljen sjølv, og mange fekk nyta godt av gjevnadene han hadde som akkompagnatør. Han medverkar på over 100 innspelingar. I tillegg har han skrive musikk til meir enn 50 teaterstykke.
Dei sju tidlegare utgjevingane han har gjeve ut i eige namn, har klassikarstatus, alle som ei. Live at Molde Jazz føyer seg fint inn i rekkja. Konserten på Moldejazz gjekk føre seg 18. juli 1997. 57 år gamal spelte Kapstad sin første og nest siste solokonsert. Nesten ikkje til å tru.
Kapstad kom til Molde særs godt budd. Programmet er spanande. Både låtvala og samansetjinga er gjennomtenkte. Koplinga Béla Bartók («Concerto for Orchestra»), Bill Evans («Remembering The Rain») og Duke Ellington («In A Sentimental Mood») set komposisjonane i nytt perspektiv. Dette er gjennomgåande. Kapstad inkluderer Aleksandr Skrjabin og Sparre Olsen på lik linje med Thelonious Monk og Jimmy Rowles.
I tillegg skapar han nye komposisjonar av fleire av standardlåtane gjennom introar og variasjonar av tema – heile tida med ein melodisk raud tråd og i rubato tempo. Eg kan ikkje minnast å ha høyrt ein vakrare versjon av Richard Rodgers’ «It Might As Well Be Spring». Dette er eit lyrisk meisterstykke frå første til siste anslag.
Lars Mossefinn
Lars Mossefinn er lærar ved Voss gymnas og fast jazzmeldar i Dag og Tid.
Fleire artiklar
Kunnskapsminister Kari Nessa Nordtun (Ap) la nyleg fram ei stortingsmelding for 5. til 10. trinn i grunnskulen. Der opnar ho for eit ordskifte om språkfaga i ungdomsskulen.
Foto: Lise Åserud / NTB
Språkfag i spel
Kunnskapsministeren vil gje fleire elevar høve til å velje arbeidslivsfag. Lærarar åtvarar mot å la det gå på kostnad av språkopplæringa.
Joaquin Phoenix spelar hovudrolla som Joker.
Foto: Warner Bros. Discovery
Dyster dobbeldose
Denne runden med Jokeren ber det same mørket med nye tonar.
I hamnebassenget om lag her lét Dia í Geil seg døype grytidleg ein kald oktobersøndag for snart 150 år sidan. Det var starten på vekkinga som gjorde Brø¿rasamkoman til eit livskraftig samfunn som framleis styrer mykje på Færøyane.
Alle foto: Hallgeir Opedal
Om Gud og lausriving
Siste dag i oktober i 1880 lét Dia í Geil seg døype i hamnebassenget i Tórshavn, og etter det skulle Færøyane aldri bli det same.
VINNAREN: På søndag vart Herbert Kickls Fridomsparti (FPÖ) for første gongen største parti i det austerrikske parlamentsvalet. Får partiet makt, vil dei jobbe for å oppheve sanksjonar mot Russland.
Foto: Lisa Leutner / Reuters/ NTB
Politikk i grenseland
Austerrikarane ser på seg sjølv som ein fredsnasjon. Likevel røystar ein tredel på prorussiske høgrepopulistar.
Lewis Lapham på Lapham’s Quarterly-kontoret ved Union Square på Manhattan.
Ein lang marsj mot idiotveldet
NEW YORK: Sett frå minnestunda for Lewis Lapham ser den politiske dagsordenen i USA mindre ny ut.